Robert Bac

januari 2002

Inhoud

Inleiding

1 De Slangestaf van Asclepios

2 Pendelen en Kristallen

3 Philip

4 De Magiër

5 Malva

6 IBIS

7 Slangen

8 Metatronic instruments

9 Flower Of Life

10 WAS scepter

11 Egypte

12 Dendarah

13 Enki

14 Maria Magdalena

15 Marianne

16 Krachtstaven

INLEIDING

De volgende hoofdstukjes bevatten in min of meer chronologische volgorde enkele van mijn ervaringen over een periode van ongeveer 20 jaar, die allemaal puzzelstukjes vormden in mijn zoektocht naar de betekenis van de slang en de slangestaf. Nu de puzzelstukjes zover in elkaar passen dat mij het plaatje duidelijk wordt wil ik proberen mijn kennis d.m.v. dit verhaal aan jullie over te dragen. Niets in dit verhaal is verzonnen om er een "leuk" verhaal van te maken .

1. DE SLANGESTAF VAN ASCLEPIOS

Tijdens mijn arbeidsperiode bij een producent van geneesmiddelen kreeg ik het boek DE SLANGESTAF VAN ASKLEPIOS SYMBOOL DER GENEESKUNDE onder ogen. De schrijver Dr. Schouten geeft in dit boek, tevens zijn proefschrift, een goed overzicht van het gebruik in de medische wereld van dit symbool van de staf met 1 slang, ook wel de slangestaf van Asklepios of esculaapteken genoemd. Vandaag de dag is dit teken (van vaardigheid) nog steeds terug te vinden op auto’s van artsen en dierenartsen, vroedvrouwen, bij apotheken en bij de WHO (wereld gezondheidsorganisatie).

In de 17e en 18e eeuw kreeg het esculaapteken als medisch symbool concurrentie van de dubbele slangenstaf ook wel Hermesstaf of caduceus genoemd. Dat de caduceus naast een symbool voor handel en handelaren ook een medisch-farmaceutisch teken werd kon naar de mening van Dr.Schouten gezocht worden in de ontwikkelingsgeschiedenis van de alchemie. Hoewel Dr.Schouten daar niet verder op inging was ik er van overtuigd dat de dubbele slangenstaf niet plotseling van betekenis kon zijn veranderd maar vanaf zijn oorsprong verband hield met gezondheid o.i.d.

Toen enkele jaren later de bibliotheek van mijn bedrijf werd opgeheven en de boeken afgevoerd, vond ik in een duits farmaceutisch blad het artikel "Von Schlangensymbol" van de auteur Karl Scherf met daarin een foto gemaakt in de tempel van Abydos in Egypte met de afbeelding van de egyptische god Thot, die zoals ik veel later zou ontdekken dezelfde is als de griekse Hermes en de romeinse Mercurius. Dus Thot, Hermes en Mercurius zijn verschillende namen voor dezelfde god. Later kwamen daar nog andere namen als Tahuti en Tautatis bij. Op deze afbeelding in Abydos staat Thot met in zijn rechterhand een z.g. ankh voor de mond van Osisis. In zijn linkerhand houdt Thot twee stokken of staven, de ene met een lotusbloem en de andere met een papyrusbloem bovenaan en elke staf is voor de bovenste 3/4 omwikkeld met een cobraslang. De kop van elke slang steekt boven de bloem uit en draagt de witte kroon van boven-Egypte (lotusbloem) of de rode kroon van beneden-Egypte (papyrus).

Thot is bekend als Hermes trismegistos (de driewerf grootste) en kennen we (o.a. uit de Gnosis) als de boodschapper der Goden, die op en neer reisde tussen de godenwereld en de mensenwereld. Maar Thot was ook de brenger der kennis. Hij leerde de mens de vijf belangrijkste vakken: sterrenkunde, wiskunde, gezondheidsleer, bouwen, .?............

2. PENDELEN EN KRISTALLEN

Joost en Greet, mijn zwager en schoonzus, gingen een kursus Stenen en Pendelen volgen en haalden mij direkt over daaraan mee te doen. Henk Kleinman de docent legde uit hoe een pendel werkt. Een pendel is niets anders dan een kleine slinger die je maakt van iets zwaars aan een draadje of kettinkje. Henk gebruikte een bergkristal aan een kettinkje en zoiets heb ik dus nagemaakt. Hij leerde ons dat zo’n pendel een verlengstuk is van jezelf, een soort ‘radioontvanger’ waarmee je signalen van je hoger zelf of bovenbewustzijn kunt ontvangen. Je moet een duidelijke vraag stellen die alleen met Ja of Nee beantwoord kan worden en met je pendel een paar afspraken maken hoe die slingert als het antwoord Ja of Nee is. Ook kun je met wat slimmigheidjes met je pendel kwantiteiten, sterkten e.d. bepalen. Dat was allemaal heel leuk en vrijwel vanaf het begin had ik geen moeite met mijn pendel te werken. Tot op de dag van vandaag gebruik ik mijn pendel regelmatig voor allerlei vragen waarop ‘normaal’ geen antwoord te verkrijgen zou zijn. De praktijk heeft geleerd dat ik daar best op kan vertrouwen.

Henk Kleinman leerde ons ook werken met kristal; bergkristallen gebruikte hij in hoofdzaak en niet van die kleintjes. Dat waren kristallen van 3-5 dik en soms 10-20 cm lang. Ook behandelde hij mensen die pijn hadden o.i.d. door ze ‘in te stralen’ met een kristal op een soort hol handvat. Degenen die hij behandeld had beweerden dat ze wat voelden, een soort warmte of prikkeling als tintelen. Henk deed er geheimzinnig over, evenals over zijn kristalkastjes die je niet open mocht maken en dus niet wist wat er in zat. Die handvaten leken me een stuk pijp toe, maar waarvan? Henk had ze helemaal afgeplakt met plakband en ik vond het wat te ver gaan om dat eraf te peuteren. Toch wilde ik zelf wel eens experimenteren met die kristallen op pijp, maar hoe daar aan te komen, als Henk ze niet wilde verkopen of wilde vertellen hoe hij ze gemaakt had?

Wat snuffelen in een boekhandel bij genezen-met-stenen bracht me op het spoor. Ik vond een boek HEALING WITH CRYSTALS en daar stonden ze in beschreven en uitgetekend. Ik kon ze zo namaken. Een stuk koperen pijp waar je aan één of beide einden een bergkristal in monteert en dan de pijp omwikkelt met leer. Het boek vertelde dat het oude instrumenten waren uit de Atlantische tijd die als kracht-instrumenten werden gebruikt. Die stokken en staven waren er in diverse lengten en de staven van Mozes en Aaron waren voorbeelden in de Bijbel waarmee iets bizonders tot stand gebracht werd, zoals water uit een rots toveren en een doorgang door de Rode Zee.

Dat leek me nog interessanter en ik ging op zoek naar de materialen. Koperen pijp is in diverse dikten te koop in grote ijzerwinkels maar kristallen dat was even zoeken. Via de gele gids en rubriek sierstenenhandel kwam ik in kontakt met Philip, die me er aan losse bergkristalpunten kon helpen.

3. PHILIP

"Stenoscoop" was de winkel van Philip in de Ruyschstraat in Amsterdam. Door renovatie van die buurt bestaat die winkel niet meer. Ik herinner me nog goed hoe ik daar voor het eerst binnenkwam. Overal in die winkel lagen stenen van allerlei soort in bakken en bergkristal lag op enkele glazen schappen in een vitrine dicht bij de toonbank. Achter de toonbank stond een kleine man een sjekkie te rollen van een verdacht model. Ik vertelde dat ik gebeld had over die bergkristalpunten en nu kwam kijken. De verkoper wees me de vitrine en zei "zoek maar uit wat je nodig hebt". Van Henk Kleinman wist ik dat het belangrijk was om mooie doorzichtige en lange kristallen te gebruiken, maar die waren er niet en altijd zat er wel een wolkje of barstje in en soms wel meer dan één en de lengte was ook niet bizonder. Dat was moeilijk om te beslissen, wachten op een betere gelegenheid was een optie maar ik kende toen nog geen andere mogelijkheid om aan die kristallen te komen. Toen ik daar hevig stond te dubben wat ik zou doen kwam de verkoper opzetten. Hij had al eerder gevraagd waarvoor ik die kristallen nodig had, maar ik was helemaal niet van plan om zoiets bizonders als kristalpijpen uit de doeken te doen. Maar Philip zo heette de kleine man liet zich ook niet afpoeieren "Wat ga je ermee doen?" vroeg hij. Ik probeerde me op de vlakte te houden en mompelde iets van "in apparaatjes inbouwen". "Maar waarvoor wil je die dan gebruiken?" Goh die man werd hinderlijk nieuwsgierig. "Nou voor healing of zoiets." "Bedoel je dit soms?" zei Philip en legde een 20cm met blauwe tape omwonden kristalstafje op de toonbank, terwijl mijn mond ongeveer tot mijn adamsappel openzakte. Dat moest ik dus wel beamen, en ik vroeg Philip hoe hij aan de kennis van dat ding was gekomen. Hij bleek het niet uit een boek te hebben maar gewoon zelf ontdekt. In zijn winkel stonden niet alleen stenen maar ook enkele antieke behangdrukrollen van messing. Op een ervan had Philip een joekel van een bergkristal gezet. Op een gegeven moment kwam er iemand binnen die "zag" dat boven uit dat kristal een sterke bundel blauwig licht kwam. Die maakte daar Philip op attent en toen kon iedereen ook voelen met de handpalm boven het kristal dat dat inderdaad een prikkelend effekt geeft. Daarna heeft Philip het principe toegepast in kleinere kristalpijpen en met combinaties van kristallen. De balpen-grote kristalstaf gebruikte Philip volgens zijn zeggen, om als hij door Amsterdam reed de stoplichten op groen te zetten. "Een te gek ding zo’n kristalstaf" zei Philip.

Zo kwam een kontakt tot stand met een heel bizonder iemand en nog vele bezoeken aan Stenoscoop volgden en een bizondere vriendschap tussen ons groeide. Philip had scheikunde gestudeerd en wist veel van elektriciteit en van allerlei andere dingen naast zijn stenen als astrologie, tarot, numerologie, I-Ching, het hebreeuwse alphabet en de Kabbala. In mijn ogen was hij een self-made man op het gebied van het paranormale. Maar op een bepaalde manier was hij wars van die benadering. Liet ik wel eens de term esoterie vallen dan corrigeerde hij me en zei "ezotterie" daarmee aangevend dat wetenschappers met twee benen op de grond moesten blijven. Het was ook een van zijn sterke kanten om veel "paranormale" zaken gewoon in wetenschappelijk geaccepteerde verklaringen tot normale natuurkundige zaken terug te brengen

.

Een van de meest interessante kundigheden van Philip vond ik zijn kennis welke een mix van astrologie en mineralen-voor-healing vormden. Hij had een systeem ontwikkeld waarbij stenen en mineralen werden ingedeeld volgens een astrologische matrix van sterrenbeelden en planeten. Als iemand Stenoscoop binnenstapte en vroeg naar een steen die bij hem of haar paste dan vroeg Philip naar de geboortedatum, rekende vervolgens met de hand en de tabellen de horoscoop uit en kon dan vaststellen welke steen bij die persoon paste. Ik heb nooit helemaal begrepen hoe hij het precies wist maar vond voor mijzelf de volgende uitleg: meestal zijn in een horoscoop de planeten niet evenwichtig verdeeld over de sterrenbeelden en zijn er "gaten". Zo’n "gat" kan met een steen welke daar volgens die matrix in past gecompenseerd worden. Het eigen karakter van de steen, het eigen trillingsgetal, veroorzaakt resonantie bij de drager die daardoor gesterkt wordt en zich beter gaat voelen. Zo moest ik een jade steen dragen en mijn vrouw Ingrid een rhodochrosiet.

Philip sleep zelf uit de hand de stenen in een 3 of 5 hoekige vorm welke je aan een ketting om je hals kunt dragen. Kort geleden zei hij "dat stenen slijpen wat ik in dit leven weer doe is eigenlijk hetzelfde als wat ik in een eerder leven deed, zo’n 30-40 duizend jaar geleden, toen ik pijlpunten maakte uit vuursteen, zie maar de vorm is vrijwel dezelfde."

4 DE MAGIËR

Door Philip kwam ik in kontakt met het Tarot kaartspel. Dat is een oud kaartspel dat in de Middeleeuwen opdook in Europa en door zigeuners werd gebruikt o.a. bij voorspellingen.

Diverse mensen hebben in de laatste 50-100 jaar zich bezig gehouden om steeds weer andere uitvoeringen van die kaarten te maken en uit te geven. De inhoud van de twee delen , de grote en kleine Arcana, ligt vast maar de kunstzinnige uitbeelding is een geliefd onderwerp van spiritueel georiënteerde kunstenaars. De gangbare 52 speelkaarten in schoppen, harten, klaveren en ruiten lijken afgeleid te zijn van de kleine Arcana welke 56 kaarten telt.

Het oudste tarotspel is waarschijnlijk de Tarot van Marseille, met vrij primitieve en fel gekleurde tekeningen. In de jaren 30 van de 20e eeuw kwam de Rider Tarot van Waite uit en die is waarschijnlijk nog steeds de meest gebruikte. Kaart nr.1 in dit spel is De MAGIËR. Op deze kaart staat een persoon achter een tafel met diverse voorwerpen erop. Uit de diverse symbolen kunnen we opmaken dat de persoon zich bezig houdt met magische krachten.

In zijn rechterhand houdt hij iets in het midden vast wat ongeveer 40-60cm lang is en 2-4cm dik en daarmee wijst hij met gestrekte arm omhoog, het voorwerp is rood gekleurd. Dat wat hij in zijn hand houdt heeft zowel aan de onderkant als aan de bovenkant iets wat er zo’n 3-4cm uitsteekt en wat nog het meest lijkt op een vlammetje. Maar een vlammetje omlaag, dat lijkt toch wel erg onwaarschijnlijk.

De Tarotkaarten welke in de engelse taal worden uitgegeven hebben uiteraard de engelse benamingen voor de diverse kaarten en de Magiër heet daar Magician. Plotseling kreeg ik een helder idee toen ik naar een TV show op de BBC zat te kijken naar een "magician", een goochelaar zoals we in het nederlands zeggen. Het hulpmiddel van iedere goochelaar is zijn toverstokje waarmee hij iets doet verdwijnen of verschijnen terwijl hij een bezwerende formule uitspreekt, vroeger als kind leerde ik dat dat ABACADABRA was. Nog steeds is het gebruikelijk om wanneer wij iets horen wat we niet kunnen verstaan of begrijpen, te zeggen dat dat voor ons abacadabra is. Maar bekijken we nu eens goed dat toverstokje van die goochelaar, en dat ziet er eigenlijk altijd hetzelfde uit, dan zien we een zwart stokje met witte uiteinden. Waarom witte uiteinden?

Ik durf te wedden dat er vandaag geen goochelaar is die weet waarom zijn zwarte toverstafje witte uiteinden heeft, behalve degenen die ik het verteld heb. Dit toverstafje is hetzelfde dat de Magiër op kaart nr. 1 in zijn rechterhand houdt, het moet n.l. een dubbele kristalstaf verbeelden zo’n pijp met een kristal aan beide uiteinden.

De kennis en het gebruik van zo’n staf waren eens voorbehouden aan de ingewijden, diegenen die waren ingewijd in de hogere kennis, de kennis omtrent herkomst en doel/bestemming van het leven en de mens en de relatie met de hogere macht(en) of God(en).

Door de val van de mensheid, ook wel aangeduid als zondeval hoewel het meer zonde was van die val, dan dat die val werd veroorzaakt doordat de mens een zonde gepleegd zou hebben. Wat als zonde gezien werd is dat de mens zich meer en meer afsloot voor de invloed van die hogere macht, zijn God(en), en zich daarvan afkeerde. Daardoor daalde (viel) de mensheid in bewustzijn en kwam zodoende geleidelijk steeds verder op een lager energetisch bewustzijnsnivo. De mens is over miljoenen jaren van een zuiver energetisch wezen een stoffelijk wezen geworden met een stoffelijk lichaam die zich als een varken wellustig in de stof (zijn aardse slijk en goederen) wentelt.

Dat zich afkeren van die hogere macht of God heeft alles te maken met machtswellust en ego. Op het moment dat in de top van de samenleving iemand de macht voor zijn eigen belangen gaat misbruiken en dat ten koste van de anderen gaat, gaat het fout. Het gaat in tegen de goddelijke richtlijnen, zoals liefde, saamhorigheid, en het gebruik van de hogere kennis en/of energie is niet langer toegestaan. In 1 - 2 generaties is de juiste kennis omtrent het gebruik van de gereedschappen om "met de goden te communiceren" verdwenen. Wel blijft in de herinnering van het publiek de vorm (o.a. zwarte kristalstaf met twee witte kristallen aan de einden) en de gebaren en toverspreuken nog lang behouden omdat zoveel mensen dat hebben aanschouwd en die beelden in hun collectief onderbewustzijn liggen opgeslagen. In bepaalde gezelschappen van ingewijdenen zoals tempelieren, rosekruisers, vrijmetselaars en vele anderen blijft die esoterische kennis langer hangen totdat ook daar corruptie van kennis en macht de deur naar die hogere kennis op slot doet.

5 MALVA

Via een kennis hoorde ik van MALVA. Malva was een stichting die regelmatig voordrachten gaf via Lex Persoon over allerlei spirituële en paranormale onderwerpen. Na een keer een lezing te hebben bijgewoond wist ik hoe dat ging. Lex Persoon is een z.g. vol-trance medium, tijdens een lezing wordt zijn lichaam en stembanden overgenomen door een niet stoffelijke (spirituële) intelligentie van een hoger bewustzijnsnivo. Je zou kunnen zeggen Lex en die intelligentie verwisselen van plaats, Lex gaat met zijn bewustzijn (of ziel) uit zijn lichaam en die intelligentie gebruikt het lege omhulsel als spreekbuis. Het lijkt gek als je het voor het eerst meemaakt maar als je begrijpt hoe dat werkt en een keer gezien hebt, vindt je het niet gek meer, wel bizonder want zovelen zijn er nu ook weer niet die dat kunnen of mogen.

Toen ik daar voor het eerst kwam begon er een serie voordrachten over de planeten in ons zonnestelsel en daarbuiten, en daar tussendoor werden allerlei andere onderwerpen behandeld. Een daarvan betrof het gebruik van de ANKH een instrument uit de oude egyptische tijd en een bizonder voorwerp wat niet eens zoveel mensen in het oude Egypte mochten hanteren, slechts de ingewijden zoals Pharao’s en hogepriesters. Het was eigenlijk een instrument waarmee je kontakt kon maken met de goden, met die hogere macht(en). Wil je hen een vraag stellen dan moet je de ankh in je rechterhand bij de lus vasthouden en de "benen" schuin omhoog richten, dit is de zenderfunktie van de ankh. Wil je met een ankh antwoord ontvangen dan houdt je de twee "benen" in je linkerhand met de lus omhoog. Bij Malva gaf men ook een opleiding voor healers en daarin werd het werken met de ankh onderwezen.

In die tijd las ik het boek DE INWIJDING van Elisabeth Haich en daarin beschrijft de auteur o.a. hoe zij in een vorig leven als princes en dochter van de pharao getuige was hoe een hogepriester in Egypte met een ankh een jongen behandelde die dood leek, en na de behandeling genezen het vertrek uitwandelde. De hogepriester wijst haar erop dat de ankh een heilig instrument is waarmee de kracht van de God(en) wordt doorgegeven aan de patiënt, en dat het eigenlijk alleen is toegestaan aan de pharao en de hogepriester om deze energieën door te geven omdat zij degenen zijn met het hoogste bewustzijn (energie), en om die reden het dichtst bij God staan.

6 IBIS

Tijdens mijn loopbaan bij een pharmaceutische bedrijf werd ik op een gegeven moment toegevoegd aan een automatiseringsprojekt van produktieinformatie dat de naam IBIS droeg. Dat was een acroniem voor de naam van de divisie en InformatieSysteem. Er was net een voortgangsrapport uitgebracht en de schrijver had de frontpagina versierd met een ibis-vogel. Die vogel is ook de uitbeelding van de egyptische god Toth de brenger van kennis en wijsheid en de boodschapper der Goden. Die Toth noemden de grieken Hermes en de romeinen Mercurius. De schrijver van het rapport had geen idee hoe adequaat zijn versiering was.

In die tijd kwam een vriend en kollega bij me met de vraag of ik misschien een idee had voor een naam voor een nieuw informatiesysteem voor de commerciële afdeling van dezelfde divisie. Na wat puzzelen vond ik een goede naam: CADUCEUS, de naam van de dubbele slangenstaf van Hermes. Ook hier kregen we na wat puzzelen de juiste woorden bij dit acroniem. Hermes bijna altijd afgebeeld met zijn caduceus is later ook de beschermer van de handel en handelaren geworden, men zegt wel eens ook van het dievengilde. Op de handelhuizen uit de vorige eeuw vinden we nog vaak de caduceus op gevels terug, maar ook op oude postzegels (vooral franse) en onze nederlandse munten (zie op de euro achter KONINGIN).

7 SLANGEN

Vanaf dat moment was mijn aandacht gevangen door de caduceus, de dubbele slangenstaf. Ik begon met het aanleggen van een aparte verzameling postzegels met de caduceus erop. Vooral oude franse zegels tonen Mercurius/Hermes met zijn helm met vleugels en zijn staf.

De enkele slangestaf treffen we vandaag de dag vaker op postzegels aan i.v.m. gezondheidsprojekten als malariabestrijding e.d. Ik gebruikte de caduceus als uitgangspunt voor een versiering op mijn visitekaartje en dat werd een staf waar omheen twee slangen zich kronkelen van onder naar boven in steeds grotere windingen, de ene slang zwart en de andere wit. De staf loopt van boven uit in een bergkristal waar de twee slangekoppen naar staren.

In mijn afbeelding maakt elke slang 3,5 omwenteling rond de staf en het lijkt of de slangen elkaar 7 x snijden maar de 2-dimensionale tekening is een projektie van de ruimtelijke situatie waarin beide slangen zich parallel van elkaar bevinden, zoals de twee strengen van het DNA molekuul. De vergelijking van de caduceus met het DNA molekuul is er één, de vergelijking met de zenuwbanen in de rug van een mens is wat exacter. De staf is dan de zenuwbundel die loopt door het ruggemergkanaal en de twee slangen zijn de twee links en rechts daarvan gelegen zenuwbundels van het parasympathische(?) zenuwstelsel. In de oude oosterse geschriften worden deze resp. de shushumna, ida en pingala genoemd. Dit zijn boeken en geschriften die gericht zijn op de geestelijke ontwikkeling van de mens en behandelen meditatie en yogatechnieken. Hierin komt ook het slangevuur of de kundalini naar voren als een heftige explosieve energie die ontketend kan worden en die ontspringt aan de basis (het stuitje) en vandaar omhoog schiet door de centrale zenuwbundel in het ruggemerg tot in de hersenen. Het effekt is een soort verlichting, maar ook een soort kortsluiting. Deze geestelijke en lichamelijke energiesprong is zo groot dat altijd wordt gewaarschuwd deze kundalini opwekking niet op eigen houtje te doen maar onder begeleiding van ervaren meester of leraar.

Het symbool van de twee slangen om elkaar gekronkeld is al heel oud. Op TV zag ik een vaas uit het midden Oosten van zo’n 5-6000 jaar oud met daarop die twee slangen aan de buitenkant afgebeeld. Ook de enkele slang is echt een oeroud symbool en vinden we op allelei voorwerpen uit de oudheid terug.

De Ourobouros is het symbool van de zichzelf in de staart bijtende slang en suggereert de oneindigheid, maar van wat? het Leven?. De slang op zich staat als symbool voor de regeneratie (de vervelling en in een nieuwe huid kruipen) misschien wel voor reïncarnatie.

Oneindig leven en reïncarnatie passen wel bij elkaar. Maar waarom dan die twee slangen?

8 METATRONIC INSTRUMENTS

Op een gegeven moment liep ik met een stel vrienden door het plaatsje Glastonbury in ZW Engeland. Op het pleintje tussen allerlei winkels met spullen voor spiritueel geïnteresseerde mensen stonden we voor een kleine etalage waarin allerlei kristalstaven, hangers e.d. lagen uitgestald. De kristalstaven waren van synthetisch gemaakte bergkristallen die in koper of messingbuizen waren gevat of met koperdraad omwikkeld. Ook waren er langere staven van 30-50cm met aan de uiteinden zo’n kristal en daar omheen weer dubbele- z.g. stertetraeders.

Binnen in het winkeltje kregen we wat folders van die spullen mee en lieten ze ons ook de piramide opstelling in de achterkamer zien. Nou dat was wel indrukwekkend. Er stond een grote piramide van roodkoperen buizen met de exacte verhoudingen als de grote piramide in Egypte, maar ongeveer 120cm hoog. Men wilde ons daarin graag behandelen met klank, maar daar hebben we maar even vanaf gezien. Je weet per saldo niet wat er met je gebeurt, nietwaar? Die staven noemden ze daar Metatronic Instrumenten, naar een intelligentie uit de geestelijke wereld Metatron, die veel technische informatie aan de Aarde heeft doorgegeven.

Het boek THE KEYS OF ENOCH, THE BOOK OF KNOWLEDGE van J.Hurtak is daar een goed voorbeeld van.

De metatronische instrumenten zouden vooral op het gebied van healing een goed hulpmiddel voor de alternatieve therapeut zijn.

Jaren later kreeg ik bij een therapeute een behandeling waarbij volgens de Mary Meadows methode blokkades (zwarte kristallen) worden verwijderd. Ik lag op de behandeltafel en zij hanteerde een "weaver" zo’n 20-25cm lang synthetisch kristal met daaromheen koperdraad gewonden. Ze gebruikte die als een pendel om de chakrapunten te kontroleren en op het moment dat die weaver boven mijn ogen heen en weer zwaaide brak de ketting waaraan die hing, schoot langs de zijkant van mijn hoofd schampte mijn oor en kwam op het kussen terecht. De weaver was heel gebleven en op een wonderbaarlijke manier had ik ook niets. Als die weaver een fraktie van een seconde eerder losgeschoten was had ik nu misschien een oog minder gehad. Mijn beschermengel had zich weer even heel nuttig gemaakt, dank u zeer.

9. FLOWER OF LIFE

Op een gegeven moment zat ik een beetje in een dip n.a.v. teleurstellende ervaringen met andere mensen. Dat waren vooral mensen die ik op hun gebied als een leermeester beschouwde en waar ik dus wat van kon leren. Ik was teleurgesteld omdat ik er achter kwam dat ze zich mooier of beter voordeden dan ze eigenlijk waren. Ik liep rond met een gevoel van "wie kan ik nou vertrouwen dat hij oprecht is in de kennis/informatie die hij overdraagt" toen ik een videoband zag van Drunvalo Melchizedek. De uitstraling van die man plus hetgeen wat hij vertelde maakte me in een klap enthousiast. Er waren kursussen van 7 dagen waarin de video-opnamen van de kursus van Drunvalo werden getoond en de speciale merkabah-meditatie werd onderwezen. Ik schreef me in voor zo’n Flower-Of-Life kursus in Zutphen die werd gegeven door Dr.Saskia Bosman die ik kende van eerdere lezingen.

De 2e dag van de kursus kwam saskia naar me toe en zei: "ik had gisteren de hele tijd het gevoel -ik ken Rob ergens van- en vannacht had ik een droom of een uittreding en daarin kwam jij ook voor. Het was in de tempel van Dendarah, ik was daar een jonge priester belast met de waarneming van de ster Sirius op het dak van de tempel, en jij Rob was daar toen de baas." Nou dat is nogal wat, de ‘baas’ van de tempel betekende de hogepriester, dat was toen de hoogste in rang.

De kursus van 7 dagen werd onderbroken voor het weekend en dat was maar goed ook want ik had op een vreemde manier spit opgelopen. Het zat me vreselijk in mijn rug en een paar dagen rust kon ik goed gebruiken. Thuis zocht ik even in mijn boeken en vond snel het plaatje van de afbeelding van de egyptische tempelpriesters die de tijdwaarneming doen door de verplaatsing van Sirius te noteren. Na het weekend kreeg Saskia daar een kopie van.

In de 2e helft van de FOL kursus vertelde Drunvalo over de ankh, de djedzuil en de wasscepter dat dat alle drie instrumenten waren die in het verleden in Egypte werden gebruikt als instrumenten om met hogere sferen/dimensies in kontakt te komen. Ik vertelde aan Saskia wat ik wist van de ankh en ook dat ik enkele kleinere ankh-en gemaakt had van zilver. Saskia vroeg of ik voor haar een grote van messing kon maken en dat heb ik later met veel plezier en veel moeite ook gedaan. Messing is broos en moet hoog worden verhit om het te kunnen buigen en bij de eerste poging brak ik één van de benen van de ankh en moest ik opniuw beginnen.

Ook vertelde Saskia me dat zij een werkgroepje wilde vormen om de was-scepter na te maken en uit te testen wat die deed, en of ik aan die groep wilde meedoen. Nou graag.

10 WAS-SCEPTER

De was- of uas-scepter vinden we afgebeeld op de muren van tempels in Egypte. Het is een lange manshoge staf die meestal door een godheid (herkenbaar aan het dierlijke hoofd) vertikaal wordt gedragen en de satf vaak vlak achter iemand (pharao) houdt. De was-scepter heeft bovenaan een klein stukje dat onder een hoek van 45graden op de top staat, soms lijkt het een ezelskop in de afbeeldingen. Onderaan de was-scepter heeft de staf iets van twee pennen of tanden. Snel kwamen we er achter dat het een stemvorkfunktie had of moest uitbeelden. De stemvork betekent trilling dus zou die staf met trilling te maken kunnen hebben?. Ook bij de ankh herkennen we de stemvork in de twee benen, en bij Malva was herhaardelijk gewezen op de trilling van de ankh.

.

Verschillende van die was-scepters werden gemaakt van hout uit een lange rechte zijtak van een boom, het 45 graden stukje kwam uit de stam of hoofdtak. De in profiel gebrachte stok werd blauw gelakt en voorzien van een vertikale gouden bies. Onderaan de staf werd een stemvork gemonteerd met een frequentie van de zon of een andere planeet.

Er werden allerlei proeven gedaan of er iets voelbaar was van de invloed of energie van die staven. De verschillende deelnemers aan die werkgroep hadden heel uiteenlopende ervaringen. De proeven liepen van het vertikaal zelf vasthouden met de "kop" van je af of naar je toe gericht. De staf werd voor en achter het lichaam gehouden vertikaal en onder verschillende hoeken.Ook het al dan niet aanslaan van de stemvork werd beproefd.

Op een gegeven moment werd besloten om met een aantal waarnemers te trachten paranormaal waar te nemen wat de energiestromen waren en toen kon worden vastgesteld dat de primaire energiestroom van boven komt en door de staf en de drager omlaag loopt in een vermenging van beide stromen. Wanneer de drager van de staf iemand voor zich "behandelt" met die staf dan is er een duidelijke energiestroom uit het 45-graden kopstuk schuin naar beneden gericht, dus naar de te behandelen persoon toe.

In de Egyptische tijd was er nog een andere lange scepter met een "klerenhaak"-lus bovenop, een echte kromstaf dus. Dit is de staf van Serapis. Dat bracht me op het idee dat die kromstaf en de was-scepter gebruikt (en dus ook misbruikt) zijn om het volk te beïnvloeden. De juiste positie van de was-scepter en kromstaf is daarvoor van belang. De energie loopt in de richting van het 45-graden stuk of de krul, dus is die van de drager af gericht dan gaat de invloed naar degene vóór de drager. Is de kop van de staf naar de drager gericht dan is die zelf de ontvanger van de kosmische energie. De bisschopstaf met krul uit latere tijden had dus net zo’n funktie maar veel bisschopen zullen de invloed van de staf niet meer kennen. Het is louter een ceremonieel instrument geworden.

In deze was-scepteronderzoeksgroep is ook gekeken of we nog iets moesten doen met de djedzuil. Maar daarvan was het nog lastiger om aan informatie te komen. De djed wordt vergeleken met de ruggegraat, vooral van Osiris. De zuil met de vier horizontale lijnen en de verschillende horizontale banden welke de chakra’s konden voorstellen, bleef een mysterie voor ons. Totdat ik bij Saskia een channelling kreeg en aan het eind vragen mocht stellen aan AE Michaël. Ik vroeg o.a. wat de djed-zuil was en of we daar nog iets mee doen moesten in onze groep. Het antwoord was wel verrassend. AE Michaël gaf de beantwoording van de vraag door aan Thot omdat het oud-egyptische instrumenten waren en dat uit Thoth’s tijd was. De djedzuil, zei Thoth, was een oud instrument uit de Atlantische tijd en werd gebruikt om energiën mee om te zetten van de ene soort naar de andere. Oorspronkelijk was het een groot kristal met daar omheen vier kristallen schijven, later werden ze ook van metaal gemaakt, tot het gebruik en de kennis ervan verdwenen was. Daarna volgde nog slechts de afbeeldingen ervan, net als bij de ankh en de was-scepter. In de oudste afbeeldingen van zowel de ankh als de was-scepter vinden we nog de twee benen van de stemvork onderaan, in latere tijden verdween bij de ankh die tweedeling en werd de onderste vertikale balk één geheel en van de was-scepter verdween dat onderste stukje van de staf helemaal. Het verdween werd bij Malva gechanneld om de bizondere eigenschappen van de ankh voor niet ingewijden te verhullen. Het was een feit dat toen we onze 2e reis naar Egypte maakten en daar een officiële gids kregen om ons langs de tempels rond te leiden dat die nog nooit een twee-benige ankh had gezien, het bestaan ervan betwistte tot wij hem met de afbeelding op de muren confronteerden.

11. EGYPTE

Saskia had een paar reizen gepland waarvoor ik me opgaf die kort na elkaar zouden plaatsvinden. De eerste was een voettocht in Altai de zuidelijkste van de voormalige russische staten, gelegen tussen Mongolië, Kazachstan en China en de tweede was een reis naar Egypte waar vooral naar de invloed van klank op de ruimte in tempels e.d. gekeken zou worden. Ingrid die de eerste reis te zwaar leek ging wel mee naar Egypte. Saskia en ik zouden onze was-scepters meenemen om daar uit te proberen. De reisgroep naar Egypte was een grote groep en uiteindelijk waren we in Egypte met 33 personen, een meestergetal dat wel maar een grote groep. Ook een heterogene groep waarbinnen al spoedig kleinere groepjes zich afsplitsten. Er zaten nogal wat egotrippers tussen en dat leidde af en toe tot botsingen. De was-scepters bleven in hun foudraal tot Abydos, de laatste tempel die we bezochten, pas daar gingen we er mee aan de slag. Bij alle eerdere gelegenheden werd uitsluitend d.m.v. "tonen" in de diverse ruimten gewerkt onder leiding van een klanktherapeut, tevens een van de organisatoren van deze reis.

In Abydos werden de was-scepter en de ankh gebruikt in kleine afzonderlijke vertrekken die goed verlicht de prachtige reliefs te zien gaven van de wederopstanding van Osiris. Om beurten testten Saskia en ik met twee kleine groepen de invloed van de ankh en de was-scepter uit, eigenlijk lieten we de anderen ervaren wat die instrumenten bij hen teweeg brachten. Iedereen in de kring mocht de ankh even vasthouden bij de benen en dan doorgeven aan degene ernaast. Dat gebeurde nog een keer maar dan tijdens "tonen" en werd herhaald met de was-scepter op dezelfde manier.

Toen we na het bezoek aan die tempel met de bus terugreden naar Luxor werd een van de mannen uit zo’n groepje zeer beroerd en moest een enorm verwerkingsproces doormaken, zoals hij het zelf de volgende dag verwoordde "alsof ik de shit van 10 vorige levens tegelijk

moest loslaten". Hij was er van overtuigd dat het door die staf en de ankh kwam dat hij in dit proces terecht was gekomen.

Na deze reis kreeg ik van iemand van de reisgroep een foto van Thoth en de twee slangestaven die in Abydos genomen was. Ik had de afbeelding daar niet gezien, een goede reden om nog eens terug te gaan naar Egypte en Abydos. Kort daarna belde Selma, of we er iets voor voelden om met een heel klein groepje nog eens naar Egypte te gaan maar dan langer, en in een rustiger tempo met meer tijd in de tempels?

12 DENDARAH

Bij ons eerste en nachtelijk bezoek aan de tempel van Dendarah liep ik met de ankh in mijn rugzak en de was-scepter in foudraal tussen de groep. Bij het "sanatorium" gekomen vertelde de lokale gids dat daarbinnen een waterbak stond waarvan het water vroeger dagelijks door de hogepriester met de ankh en de was-scepter werd "gezegend" waarna het water voor heling geschikt was. Ik kreeg direkt een brok in mijn keel toen ik me realiseerde dat ik daar nu weer vlak bij die waterbak stond met diezelfde twee instrumenten. Maar het bleef bij dat emotionele gevoel, ik kreeg geen flashback’s of andere herinneringsbeelden. Want de opmerking van Saskia dat ik in Dendarah ooit "de Baas" was geweest, speelde wel door mijn hoofd vanaf het eerste moment dat we de tempelomgeving betraden, en ik was benieuwd of er iets zou zijn van een herkenning. Nee, dat was niet het geval, hoewel ik ontdaan was over de zinloze verwoestingen aan de prachtige reliefs.

Van dit eerste bezoek aan de tempel te Dendarah had ik een aantal foto’s gemaakt o.a. in de ondergrondse ruimte. Daar bevinden zich op de muren afbeeldingen van priesters en naakte pharao’s die met bepaalde apparaten waaronder de djedzuil bezig zijn. Sommige van die apparaten lijken op reusachtige gloeilampen met daarin een slang als gloeidraad. Ik maakte van die reliefs foto’s en na terugkomst en ontwikkeling van de foto’s zag ik tot mijn verbazing dat er een ongewoon lichtverschijnsel op een van de foto’s stond. Het leek alsof er een lichtslang was gefotografeerd die van onderuit de djedzuil omhoog kroop door de kop van de slang in zo’n gloeilamp liep, en omhoog uit het apparaat. Alsof een haar op de lens had gelegen maar die zou nooit zo scherp zijn afgebeeld. Inmiddels was ik bekend met het fenomeen dat op foto’s af en toe hoge energie als lichtbolletjes, strepen of vlekken tevoorschijn komt. Kon het misschien zoiets zijn? Ik vroeg om de indruk van Jeanne B. een van de medereizigsters waarvan ik wist dat zij goed situaties kon invoelen. Zij kreeg voor mij de boodschap door dat de lichtslang mijn eigen "zilveren koord" was dat daar geaktiveerd werd. Ooit had ik daar in die ruimten met die apparaten en hoge energie gewerkt, was op den duur nonchalant geworden en had zo mijn zilveren koord verbrand. Dat betekende dus einde van dat leven.

Maar dit betekende ook een bevestiging van Saskia’s opmerking dat ik in Dendarah eerder geleefd had.

Toen ik dit later aan Philip Egger als een verrassing dacht te vertellen reageerde die doodleuk met "Maar dat wist je toch. Daar kennen we elkaar van, van de experimenten die we deden in die ondergrondse ruimten, wij zaten daar onder en de vrouwen zaten in de tempel boven de grond. Die bovengrondse tempel moest verhullen wat er precies beneden uitgespookt werd. Een gouden tijd hebben we daar beleefd met die vrouwen." Mmmmm lastig als je daar geen herinnering aan hebt, nog beelden van doorkrijgt, maar misschien juist goed als je toch al last hebt van hoge bloeddruk.

13 ENKI

Tijdens de voorbereiding van de 2e Egyptereis las ik een boek van Laurence Gardner, zijn 2e boek ZOEKTOCHT NAAR DE GRAALKONINGEN. De schrijver behandelt daarin de stambomen van bekende koningen uit de oudheid en gaat heel ver terug naar een tijd honderd-duizenden jaren geleden. Uit oude soemerische geschriften die op kleitabletten teruggevonden zijn valt te lezen dat er op Aarde verschillende mensachtige wezens rondliepen. Je had de stervelijken t.w. de aardse mens, homo erectus (want h.sapiens was die toen nog niet) en je had de onstervelijke goden, buitenaardsen, wezens vaak langer dan de aardse mens. Ook in de Bijbel kom je ze tegen als Elohim. Zacharias Sitchin heeft daar boeken over geschreven. De "ontginning" van de aarde werd na een eerste periode toevertrouwd aan de twee Elohim broers Enlil en Enki. In de Bijbel zijn dat resp Jahweh/Jehova (de hardvochtige en wraakzuchtige God) en Adonai/Heer (de vriendelijker, vergevingsgezinde God). Enlil en Enki hadden ook nog een zuster Ninhursag.

Enfin Enlil creerde de eerste aardse onvruchtbare mensen als een soort slaven voor de Elohim, tot het uit de hand liep en ze vruchtbaar werden, Enlil wilde toen eigenlijk dat volkstuintje aarde weer omspitten, maar Enki wilde het op zijn manier opnieuw proberen en redde enkelen mensen om het experiment mee voort te zetten. Dat experiment hield o.a. in kruisen met de aardse mens, "en de Goden namen zich vrouwen van de aarde". Het oude testament wordt ineens een stuk begrijpelijker nu we dit weten. De aardse mens (uit de klei getrokken) is nog een ras met een laag ontwikkeld bewustzijn en door kruising met de Elohim krijgen we een beter ras. Dit is de basis van genetische manipulatie.

In de oude geschriften zijn opgetekend de koningslijsten, de opeenvolgende koningen en hun stambomen. Laurence Gardner heeft daar uitgebreid onderzoek naar gedaan en we lezen in zijn boek dat Enki zoon had bij Eva t.w. Kain. Abel was de oudste zoon van de aardse man Adam en dus inferieur t.o.v. Kain. Dat was ook de reden dat Abel door Kain werd geelimineerd, zijn afstammelingen zouden het verbeterde ras nadelig doorkruisen. Set de jongere broer van Abel is de stamvader van de priesters en profeten, terwijl Kain de stamvader van de koningen is. Je ziet het begrip koning/king al in de naam Kaïn opkomen.

Maar, en nu wordt het interessant, Enki had een symbool of teken waarmee hij weliswaar heel klein op rolzegels werd afgebeeld, en dat was de slang. Soms is Enki staande afgebeeld met in iedere hand een slang. Zijn bijnaam was ook Slang. Dus het verhaal in de Bijbel van Eva en de slang klopt, zelfs veel beter dan we ooit hadden gedacht.

De slang als symbool heeft dus te maken met de afstamming van Enki of de goden i.h.a. Je zou dus kunnen spreken van de goddelijke afstamming of bloedlijn. Dit is dan ook wat er gebeurt als het begrip "Graal" opduikt. Graal is afkomstig van ‘sang royal’ => ‘sang real’ => sangreal = sangraal = graal.

De slang verwijst behalve naar de goddelijkheid, de goddelijke authoriteit maar ook naar het eeuwige leven van die goden.

De draak zit daar ook een beetje mee verweven. Dat enge beest vinden we in allerlei mythologische verhalen terug, maar is verweven met de machtshebbers en de koningshuizen. Dat komt door Ninhursag die zuster van Enki en Enlil, zij was de drakenkoningin. Zij was het die Enki assisteerde bij de schepping van Adam en Eva. De verering van de krokodil in Egypte (de messe, messjha -> messias = gezalfde), het hof van de draak Graaf Dracula, en koning Arthur de zoon van de Pendragon (= hoogste v.d. draken) zijn daarmee verbonden. Maar ook waren de beschermers van de graal-familie op de hoogte van deze speciale afstamming. Je vindt bijv. In de kerk van Rosslyn Chapel in Schotland allerlei symbolen van de tempeliers en rosekruisers o.a. hun kruis in de cirkel, waarbij de cirkel een slang is die zichzelf in de staart bijt. Maar de kop van de slang is duidelijk een drakenkop en niet een slangenkop.

14 MARIA MAGDALENA

Een paar maanden nadat ik bij Saskia de Flower-of-Life kursus had gedaan had Saskia een karwei in de Pyreneeën in Z-Frankrijk. Omdat dat precies in onze vakantie viel was het goed

in te passen, en we sloten ons aan bij het groepje van Saskia. Het karwei was het plaatsen van de 12e Earthgate in de omgeving van Montségur, een voor ons vertrouwde omgeving. Een Earthgate is een 4-zijdige constructie van koperen pijpen plus een groot kristal wat fungeert als een acupunctuurnaald voor de aarde. Ik sla het hele verhaal over van wat er allemaal in die week gebeurde en aan informatie gechanneld is, reuze interessant maar het staat in een boekje HET PAD VAN MARIA MAGDALENA.

Eén facet daaruit is wel belangrijk en dat is dat MM als vrouw van Jezus en moeder van zijn kind(eren?) de leer van Jezus verder verkondigde en verspreidde. Ze trok daarbij door grote delen van Frankrijk. In Puivert ongeveer 25km van Montségur stond een beeld dat volgens channeling aan haar gewijd was. Ook vlak bij Limoux stond een kerk Notre Dame de Marseille gewijd aan M.M. met in de tuin een wit beeld van een vrouw in een wit kleed met een kroon op het hoofd, en met haar twee blote voeten op een groene slang. Dit moest MM uitbeelden. Toen ik jaren later ook foto’s kreeg van andere plaatsen van Notre-Dame de .... was het verbindende element de twee blote voeten op de slang. In de kerk van Arques zagen we deze zomer een prachtig beeld waar de slang over een bol lag, niet een wereldbol, maar een blauwe bol met gouden sterren, een hemelbol of universum. Zelden of nooit zal de kerk de naam MM gebruiken. Diegenen die de waarheid kenden en opdrachtgevers voor de kunstwerken waren, m.i. de Rosekruisers, konden op die manier de kennis verhullen dat MM de goddelijke afstamming van de slang verder droeg. Wat zij droeg was gebaseerd op/vond zijn basis in, de slang. Het engels heeft in het woord "stand" meerdere betekenissen die dit duidelijker maken, denk aan de zin "for those who have the understanding".

15. MARIANNE

Een paar jaar geleden hield ik een voordracht over Bijna Dood Ervaringen. Toen ik dit vertelde aan een dame die mij vroeg "wat ik alzo deed op spiritueel gebied" zei ze dat ik het misschien interessant zou vinden om te horen wat haar vriendin te vertellen had, die 2x een BDE had gehad. Zeker was ik geïnteresseerd en twee weken later kwamen ze samen op de koffie. Marianne heette de vriendin en ik ga voorbij aan haar ook zeer boeiend verhaal (ook dat verschijnt t.z.t. in boekvorm) en ik licht ook hier er iets uit.

Marianne is een aantal jaren geleden blind geworden en heel spiritueel. Ze kan personen en situaties invoelen en ze wordt daarbij geholpen door een spirituële gids Raphaël. Nu kennen we Raphaël van naam als één van de aartsengelen en met Michaël zijn we ondertussen aardig vertrouwd geraakt maar Raphaël kon ik niet direkt plaatsen wat diens taak/funktie is.

Aangezien Marianne een goed beeld krijgt van Raphaël kon zij hem omschrijven hoe ze hem ziet, gekleed in een lange rode mantel en hij draagt een lange rechte staf.

Héééé, een staf, waarom, wat is de funktie van die staf?

Marianne kreeg het antwoord direkt door "het is een staf waarmee de goddelijke energie(en informatie?) kan worden doorgegeven, hij wordt gebruikt voor healing."

Dank u, dank Marianne, dat was net het zetje wat ik nodig had, ik zat helemaal "high" op mijn stoel.

"Mag ik ook vragen of er een relatie is met die was-scepter uit Egypte waarmee goden staan afgebeeld op de muren van tempels en waarom die de kop van de egyptische god Seth had en welke rol Seth speelde?

"Dat was dezelfde maar dan in de vorm van die tijd."

Ik had geen opheldering over Seth gekregen, waarschijnlijk was dat nog niet de juiste tijd daarvoor.

16 KRACHTSTAVEN

We hebben diverse instrumenten de revue laten passeren, de kristalstaf met aan een of twee uiteinden een kristal, vandaag nog herkenbaar in het goochelstokje.

De ankh, de bisschopstaf, de korte kromstaf en scepters van koningen, de scepters die de dragers van een bepaalde rang of status in een groep hanteren, die hen de macht gaf over anderen. Ook in de militaire kringen vinden we nog steeds het (maarschalk)stokje. De staf of stok zien we in de loop der tijd steeds meer een fysieke funktie krijgen, als de spirituële betekenis verloren gaat kun je er nog altijd mee meppen b.v. gummiknuppel.

Zo zijn er in de geschiedenis twee vrijwel identieke situaties beschreven die dit illustreren. In 1207 was er een heftige discussie tussen de kathaar Guilhabert de Castres en zijn tegenstander Dominicus Guzman. De latere St.Dominicus verzuchtte toen het debat op niets uitliep ‘Als een zegening faalt, kan een flinke stok misschien slagen’. Ook Churchill schijnt gezegd te hebben ‘Talk softly but carry a big stick’.

En via de techniek kun je de goddelijke energie die je uit je staf naar anderen straalt tegenwoordig vervangen door laserstralen en kogels.

Ik hoorde zojuist dat op een van de zuidelijkste eilanden van Japan de ingewijden van een vrouwenklooster bij bepaalde ceremoniën een lange stok dragen ten teken dat ze die dag met bizondere dingen bezig waren en iedereen die niet ingewijd is dan ver uit hun buurt moet blijven, te dicht bij was gevaarlijk.

De oorspronkelijke funktie van de staf was voor de drager om er een verbinding met Boven (God, de goden) mee tot stand te brengen, die verbinding was nodig omdat het open kanaal met Boven was dichtgedraaid, voor de meeste mensen helemaal en voor de ingewijden bijna met nog een kiertje open. De staf was hun "mobi" ("Waar zit je? Ik zit in de trein....>>>>") om informatie van boven te krijgen, en informatie is energie.

De slangenstaf van Thot/Hermes is dichter bij de oorspronkelijke betekenis gebleven, een symbool voor de goddelijke kracht, bescherming, de kosmische of goddelijke energie die helend kan werken bij ziekte of inzicht (informatie) biedt in probleemsituaties. De twee slangen geven als de twee strengen van het DNA molekuul aan de tweeledigheid van alle levende dingen en van het leven zelf. De twee kanten van de zaak die soms tegenover elkaar staan zoals plus en min, mannelijk en vrouwelijk, zwart en wit, yang en yin, leven en dood, enz. enz., maar die alleen in gemeenschap en samenwerking of in een cyclisch proces tot één ge-heel worden. De basis van heling is dus die balans tussen die twee kanten te herstellen, of de afwiiseling in de cyclus te herstellen.

De westerse geneeskunde die de caduceus, de dubbele slangenstaf van Thot/Hermes heeft ingeruild voor de enkele slangestaf van Asclepios toont daarmee dat zij gekozen heeft voor één kant omdat ze niet meer weet hoe ze met de andere kant moet omgaan, ze kiest voor het leven en weet niets over de dood, ze kiest voor het lichaam en weet niets van de geest.

Als we puur naar de symbolen kijken dan zagen we Thoth met 2 staven met twee slangen erom afgebeeld, het goddelijk voorbeeld hoe het zou moeten, dan is dus is de huidige westerse geneeskunde met zijn enkele slangestaf toe aan een drastische wijziging of gedoemd ten onder te gaan.

Zijn we eruit? Hebben we alles gehad aan krachtstaven en stokken of liggen er nog onopgeloste dingen. Ja zeker er zal altijd wel weer iets nieuws ontdekt worden waardoor we ons "plaatje" moeten bijstellen. Zo ontdekten we tijdens het onderzoek naar de wasscepter, de staf van Ptah de oppergod in het egyptische pantheon. De staf van Ptah heeft onderaan de stemvork en bovenaan herkenen we naast de was-scepter ook de ankh en de djedzuil. Misschien is dit om naar ons mensen aan te geven dat Ptah alle stromen van informatie en energie met Boven beheerst, dan wel zelf is.