ABSTRACT
Er zijn veel vreemde gedachten in de omloop over vrije energie;
zowel van de kant van de fysica, als van anderen. "Fysici" geloven dat Vrije Energie niet bestaat; louter omdat dat volgens hen modellen niet kan. Ze vergeten dat hun modellen zijn opgezet onder (ongeverifieerde aanname) dat vrije energie níet bestaat (omdat die modellen uitgaan van totale controle; door de fysici). Ook vergeten ze dat veel van hun modellen in tegenspraak zijn met zichzelf, en vaak niet kunnen worden gebruikt zoals ze zijn geformuleerd. Om een voorbeeld te geven: volgens hun eigen definities zijn atomen Perpetua Mobile;... "Andersdenkenden", niet-fysici, hebben vaak even onlogische gedachten; dat er vrije energie bestaat, waarvoor niemand de rekening betaalt. Dat zou inhouden dat niemand verantwoordelijk is om na te gaan waar die energie vandaan komt, of welk doel die dient. Om een beetje beeld te scheppen in deze materie wordt een kort overzicht gegeven van een beschouwingswijze waarin de samenhang van materie maatgevend is voor onze interactie erin; en hoe dit relevant lijkt in o.a. besparing van brandstof.

KEYWORDS
Vrije Energie, Atome, Fysics, Informatica, Interactie, Energie.

INTRODUCTIE

Op het moment heft de Fysica een dominante plaats in de wetenschap. Dit komt vooral door haar verankering in ‘de materie’. Als de fysica iets zegt, kan ze dat meestal laten zien, aan de hand van voorbeelden van de materie. Wat de Fysica níet laat zien is dat ze al die voorbeelden zelf selecteert; en voorbeelden die het tegendeel laten zien onder het karpet veegt, of afdoet ‘als onwetenschappelijk en onbewezen’. Dat is in feite een vies spelletje, want degene die de spelregels bepaalt van wat ‘Wetenschappelijk’ is of niet, zou dan dus de Fysica zelf zijn. (Dit impliceert een politiek zoals van vroeger bekend is van de adelstand, die alleen door haarzelf beoordeeld worden ‘mocht’, en duszelf buiten de wet stond die ze zelf bepaalde. In de wetenschap heet zoiets nu een ‘ondetermineerbaar systeem’: het wordt alleen door zichzelf bepaald, en is dus instabiel met haar gedrag naar de omgeving).

Dode Materie
Het gaat er in de wetenschap niet om of iets waar is volgens een bepaald model of theorie, maar of het werkt; dat is altijd door de omstandigheden bepaald. De fysica heeft haar versie van ‘de omstandigheden’ beperkt tot ‘de Vaste Materie’. Dat maakt haar werk gemakkelijker, maar niet algemeen geldig. De wetten van de materie zijn niet dezelfde als die van de werkelijkheid. Levende lichamen volgen andere wetten; ze worden niet alleen door de kenmerken van de vaste stof bepaald. In levende wezens is er ook vrijheid van keuze, en de mogelijkheid om de samenhang te bepalen van binnenuit. Het zijn deze principes die er in Vrije Energie te zien lijken te zijn . Anders gezegd: in het onderzoek naar Vrije Energie, is een deel van wat wordt bekeken door de eigenschappen van de materie bepaald; een ander, even groot(?) deel van het gedrag wordt bepaald door informatie (dus uitwisselingen met de omgeving, en het systeem zelf). Dus ook door de waarnemer/waarneming zelf.

Informatie
Op het moment is het al lang duidelijk dat Informatie een grote rol speelt in ons bestaan; kijk maar naar, bijvoorbeeld, het toenemend gebruikt van computers, en de manier waarop die meer en meer zijn ingebeld in ons leven. Wat nog niet duidelijk is, is hoe Informatie een rol speelt in ons leven: hoe onze "natuurwetten", alleen maar ten dele aan de samenhangen van materie zijn ontleed. Maar voor een groter deel van de samenhangen tussen mensen: hoe ze hun gedachten ontwikkelen, en met elkaar communiceren.

Natuur/Kultuur Wetten
Het formuleren van een natuurwet is een sociaal proces: het gaat er niet alleen om wat iemand ziet, maar ook hoe dat door een groep wordt geaccepteerd. Het zijn vooral sociale en psychologische processen die in het formuleren van Natuurwetten" zijn te zien. Dit is belangrijk om te benoemen, omdat veel mensen denken dat Wetenschap Waar is; dat is niet het geval. Het is niet meer dan een gedeelde waarneming; een consensus voor het gemak van communicatie.

Energie Bewustzijn
Met dit in gedachten is het mogelijk om onderzoek naar Vrije Energie op een ruimere manier te bezien. Wat men Energie noemt, gaat over de beweging van de materie; maar ook over controle van/door de mens. Energie is daardoor geen vrij begrip: het impliceert altijd onze deelname, en betrokkenheid. Dat op zich maakt het begrip al betrekkelijke. Ook heeft dat te maken met de Menselijke Maat: Energie die te groot/klein ‘voor ons’ is, wordt niet gezien, en dus ook niet mee gewerkt. Veel van wat men nu "Vrije Energie" noemt is van deze categorie. We moeten dus goed opletten op wat we onder (vrije) energie (willen) verstaan. Gaat het om eigenschappen van de natuur, of dominantie van de mens..?

(Antropomorfe) wetenschap
Dominantie van de mens is zo ingeslopen in de moderne mentaliteit, dat er geen vragen meer over worden gesteld. Dieren, planten, de Aarde en materie worden gezien als ondergeschikt aan de mens (op, in principe, geen andere basis dan een zin in een boek, de bijbel). (Het christelijke werkelijkheidsbeeld is in wezen een verkapt, als godsbeeld geprojecteerd, ntropomorfisme.). In feite is dat niet het geval: de mens, is net als de rest van het universum ontstaan uit een integraal proces; daarin is alles met alles verbonden: heelal. En dat wat als losstaand is te bezien is niet meer dan een momentopname golf op een zee’. Het is niet de (fysische) vorm die het ding-zijn bepaald, maar het (Tao) dynamiek van ontstaan.

Kosmologie
Dat is wat de kosmologie nu beschrijft: hoe ontstaat iets uit niets? In het begin was er een Oer Knal’: een universum dat zich in zichzelf omkeert. Daardoor ontstaat wat wij nu zien als lege ruimte (men beschrijft het ook wel als de binnenkant van een zwart gat). Daarbinnen kan zich iets formeren: dat heet nu het Kosmische Gas. Daaruit worden dan weer Sterren ‘geboren’. Die uiteindelijk stollen tot planeten, zoals Aarde.
Om Aarde, en materie, te gebruiken als ‘norm’ (voor ‘de werkelijkheid’, zoals de Klassieke Fysica deed), ontkent, dus miskent, haar oorsprong, en dus bestaan.
Als de Aarde ontstaan is uit de Zon, die weer ontstond uit kosmisch Gas, dan is de vaste stof niets meer dan bevroren zon, die weer gecondenseerd licht is. En het benoemen van ‘de werkelijkheid’ (en energie) op basis van zulke stolsels, heeft geen basis met de dynamiek waardoor of waaruit die werd gevormd.

Klassiek Relativistisch Kwantum Veld
De ‘wetenschap’ heeft dit ook al doorzien (maar veel wetenschappers nog niet). Klassieke Wetenschap is nu achterhaald; ze wordt alleen nog maar gebruikt om historische redenen; ze heeft in feite geen grond van bestaan. Klassieke Theorie is achterhaald door Relativiteitstheorie, die kijkt naar de relaties van processen. Maar ook die is weer achterhaald door de Kwantum Theorie, die let op de principes van transformatie. (Daaruit bleek ook, wat veel wetenschappers nog niet willen erkennen, dat wat we waarnemen, dor ons waarnemen zelf wordt bepaald.)Sinds de Quantum-Relativiteit is deVeldtheorie al ontstaan, die de samenhangen van deze werkelijkheid beschrijft in termen van de samenhangen zelf. In principe gaat dat om de Logica, maar zo wordt het nog steeds) niet benoemd: men praat daar liever over Super Snaren., een theorie van basale elementen van beweging.

Materie, Moleculen, Atomen, Informatie
Die theorie is heel logisch: het bleek dat Materie was opgebouwd uit Moleculen, die weer waren samengesteld uit Atomen, die uiteindelijk op niets zijn gebaseerd. De hele werkelijkheid is dus gebaseerd op niets. Dat betekent dat niet materie, maar samenhangen, bepalend zijn voor de vormen die we hier zien, en zelf zijn. Het is dit besef dat centraal staat in deze benadering van Vrije Energie: als Energie bepaald ligt in samenhangen, structurele relaties, en relatieve beweging, dan is dat omdat het alleen maar gaat over de bewegingsrelaties zelf.Dat houdt in dat energie niet is te benoemen in termen van materie, maar als informatie.

Eenergonomie
Het houdt ook in dat zogenaamde Vrije Energie niet bestaat, maar alleen een uiting is van een tekortkoming van het model dat is gebruikt om Energie mee te beschrijven. Het model is lek; er is in feite geen energie die ‘los ligt’; energie ligt verankert in relaties van fase. Om dat te beschrijven hebben we een begrip nodig: "eenergonomie". Eenergonomie is de complete boekhouding van energie: de economie van energie, inclusief alle verliezen en transformaties. Door deze benadering is duidelijk waar de berekening spaak loopt, en het model niet meer werkt. Om een voorbeeld te noemen: de energie van een ‘object’ wordt bepaald door de materie die het bevat (massa), de interne dynamiek (temperatuur) en de externe relaties (beweging). Maar ook door de opbouw van de materie zelf (materialisatie).

Fase Relaties
Alchimisten hadden dat nog wel het beste door: ze zagen deze relaties als één groot omvattend patroon. Wat zij benoemden als Aarde, Water, Lucht en Vuur, wordt nu Vast, Vloeibaar, Gas en Plasma genoemd. Dat zijn Fase relaties, van de verschillen in Fasen van materie. In wezen gaat het om wat nu heet "de Vrijheidsgraden": hoe zijn de fase relaties, tussen Super Snaren? Hoe zijn daaruit de elektromagnetische fase relaties van elektronen en protonen in Atomen bepaald? Hoe bepaalt dat de dynamische faserelaties van en tussen moleculen? En hoe bepaalt dat weer de verschillende fasen van Vaste Stof (als Vast, Vloeibaar, Gas of Plasma).

(On)Vrijheidsgraden van Beweging
Hierin is een groot verschil te zien: ‘vaste stof bepaalt haar eigen samenhang’. Anders gezegd: Vaste stof heeft zo weinig interne vrijheidsgraden van beweging, dat die geen keuze heeft, en alleen de vorm kan houden die ze heeft. Vloeistof heeft een bewegingsvrijheid meer, dus een graad-van-interne-bepaaldheid minder. Daardoor lijft het in een kom staan, maar kan wel het eigen (verdampings)oppervlakte bepalen. Gas is haar eigen verdampingsoppervlak: om het te ‘bewaren het volledig worden omhuld. Voor Plasma moet niet alleen een volledige omgeving worden ‘gereserveerd’, maar ook de (temperatuur/zwaartekracht) gesteldheid daarin.

Omgevingsbepaaldheid
Voor al deze vaste stof relaties geldt dat die totaal door temperatuur zijn bepaald; dus een omgevingsfactor, zoals die in de materierelaties (vastheid) is te zien. Op Aarde zien we dat het duidelijkst in Water, wat afhankelijk van de temperatuur als Vast, Vloeibaar, Damp of Stoom (plasma) wordt beleefd. (Die veranderingen in interne-/omgevingstemperatuur zijn gerelateerd aan de organisatie door zwaartekracht, een verhaal op zich.) Het betekent wel dat het uiteindelijk de interne samenhang is (van de stof, en van onszelf), in samenhang met de omgeving, die bepaalt op welke manier materie wordt waargenomen, als vast, vloeibaar, gas of fase. Maar dat betekent juist ook weer dat materie in feite informatie is.

Fase In-Formatie
Dat verlegt het begrip, drastisch. Het gaat dus uiteindelijk om informatie: samenhangen van fase. Als er geen fase samenhang is, spreken we van Plasma. Is er alleen locale fase samenhang, maar niet in grotere zin, dan heet dat Gas. Is er locale fase samenhang, met meer uitgebreide continuïteit, dan heet dat Vloeibaar. En is er continue fase samenhang, locaal en intern, dan heet iets Vast. Anders gezegd: Vast, Vloeibaar, Gas en Plasma zijn niet zozeer vormen van Energie, maar van samenhang, Informatie. Letterlijker nog: fase informatie in formatie (zowel in de statische als dynamische zin: een proces van ontwikkeling).

De Betrekkelijkheid van Betrokkenheid
Waarom is het belangrijk dat ineens zo anders te bekijken, terwijl ‘iedereen’ nog ‘gelooft in’ "Energie = Materie". Omdat we hier praten over Energie, Vrije Energie nog wel, en dat die dus eigenlijk niet bestaat. Energie is een stroom van verandering, en die kan je Niet los zien van de context. Energie is Altijd relatief. Energie is Altijd interactief. Kortom: Energie kan Niet worden bekeken volgens een Klassiek, Relativistisch of Kwantum Model. Want, zoals de drie modellen samen laten zien: onze betrokkenheid speelt een rol.Ruimte Tijd Energie BewustzijnDat leidt tot het basale model van Ruimte Tijd Energie Bewustzijn (dat elders is/wordt beschreven). Ruimte gaat uit van de structuur van vaste objecten, beschrijfbaar volgens het Klassieke model. Tijd gaat over relatieve processen, benoembaar volgens het Relativistisch model. Energie gaat over interactieve transformatie processen, duidbaar via het Kwantum model. Maar bewustzijn gaat over hun samenhang, en samenhang in het algemeen; en vergt een fase model (waarvan Super Snaren Theorie, Super String Model, op het moment het meest gekeende voorbeeld is/wordt).

Werkelijkheidsbeleving
Goed, dit is dan even een wetenschappelijk perspectief, waarin de beleving van de vaste stof dus niet zo vast is als het wel lijkt. Dat is ook wat kosmologen (hebben) laten zien: Aarde is gestolde Zon, uit gecondenseerd gas, uit een binnenstebuiten ruimte, buiten wat we kunnen waarnemen (maar die wel in ons elk bestaat, zoals mystici ook al lieten zien).Dat is de werkelijkheid waarover we over (Vrije) Energie denken. Uiteindelijk gaat het niet om de modellen, maar de werkelijkheid van onze beleving, en ons (on)vermogen om daar (goed) mee om te gaan.

Stromen van Bewustzijn
Dan hebben we het dus in principe niet over vrije Energie, maar over stromen van bewustzijn, de beleving van verplaatsing van verandering. (Want geen enkel wetenschappelijk model staat los van de waarnemer; de waarneming wordt door de waarnemer bepaald.) Door het te bekijken als bewustzijn krijgen we meer oplossingen dan problemen; vergelijk het met de overgang van het beschrijven van de materie als Fysica (materie), toen als Chemie (moleculen), daarna als Elektromagnetisme (atomen) en nu als Informatie (subatomaire interacties).
Een praktisch Voorbeeld: de verbrandingsmotor met Water
Dit is te zien in een voorbeeld: de auto motor die loopt op water. Is dat nu Vrije Energie? Of is het gewoon een beter begrip van verbranding? Even in het kort: een auto heeft een interne verbrandingsmotor, die werkt op een geregelde serie van explosies. Daarin wordt gas onder druk gebracht, vermengd met zuurstof om te kunnen ontbranden, en via een vonk (of bij diesel: door druk) tot explosie gebracht. Dat is gebaseerd op wetten van de materie, wetten van gas (samendrukken => temperatuurverhoging), wetten van de chemie (verbranding => druk) enzovoort.
De beperking van ‘Vereenvoudigende aannamen’In die berekeningen is zelden verder gedacht over de eigenschappen over de chemische stoffen op het moment van verbranding; het wordt als het ware ‘als bevroren plaatje’ beschouwd. (Want verderdenken’ was te lastig.) Op basis van dat beperkte mentale model werd dan verder bepaald wat wel kon of niet; zelfs wat wel mogelijk of waar was, of niet. Het gevolg is dat werd gezegd dat een auto motor niet op water kan lopen. (En de oliemaatschappijen zijn natuurlijk grote voorstanders van dat idee.)Verder denkend dan de eerste aannamenMaar wat gebeurt er als je water toevoegt aan benzine? Net voor de explosie? Ten eerste verhoog je de druk, ten tweede verander je de warmte overdrachten in het mengsel. Ten derde verander je de explosie reactie zelf: het water ‘explodeert mee’ (van water naar stoom). Maar wat er verder gebeurt? Dat is niet goed bekend. Water heet Waterstof Vensters, ruimten waardoor sommige golflengten wel goed heengaan, anderen niet: de aanwezigheid van water verandert dus de temperatuurstromen, vergelijk het met een filter, of een chip in een computer. Maar temperatuurstromen en elektrische stromen zijn radio golven en radio velden, verwant aan de stromen van licht, geluid en materie. Water in een verbranding verandert dus ‘het akkoord’. Is daar iets van bekend? Bij de oliemaatschappijen, neem ik aan, al heel veel.

Multidisciplinaire modellen
Wat er tijdens zo’n explosie ook nog gebeurt is dat moleculen van verschillende soorten zich mengen. Chemische reacties zijn juist veranderingen van samenhangen van moleculen: hele grote moleculen worden kleinere, of omgekeerd. Het aanwezig hebben van kleine moleculen, zoals water, speelt dan zelfs een fysieke rol, met een andere manier waarop die moleculen om/door elkaar heen kunnen stromen. Het heeft ook een elektromagnetische rol: moleculen en atomen zijn paramagnetisch, of dielectrisch, en door die eigenschappen bepalen ze de omgeving om zich heen; ordenend in de zin van het aantrekken van magnetische, of elektrische, velden. (dat principe wordt in de natuur heel veel gebruikt, o.a. in planten, zoals Phil Callahan beschrijft).

Gekoppelde modellen
Op deze manier is het dus hel goed mogelijk dat je water in een reactie kan ‘pompen’ waardor die efficiënter verloopt: meer druk, betere menging, selectievere explosie temperaturen, en catalysatie van reacties. Maar is dat dan Vrije Energie? In mijn ogen niet. In mijn ogen is hier allen sprake van een betere verbranding, met minder brandstof, omdat water een deel van de functie als ‘druk opbouw middel’ en ‘verbrandingsregulatie’, mogelijk zelfs ‘katalsatie’ overneemt; wat de dure brandstof bespaart (en het wijze water beschadigt). Ik zou het dus turven onder ‘meer economisch gebruik’. En het natuurlijk van harte aanbevelen voor gebruik in explosie motoren.

Realistische modellen
Maar liever dan dat zou het me zijn als we zonder explosie motoren kluner leven; ze verbranden Aarde, maar wat leveren ze op. Joop is wat sneller bij Marie, dank zij het vliegtuig. De boterham is sneller klaar dank zij de machine. Er zijn meer vergaderingen per dag dankzij elektrische telecommunicatie. Eigenlijk zijn het allemaal heel mens-zelfszuchtige dingen; waar de natuur niets bij is gebaat. Sterker nog: die trekt aan het kortste eind, en wordt/raakt opgebrand. Dat is ook de voornaamste reden dat ik Energie herleidt naar Bewustzijn. Het gaat er niet om ‘dingen’ sneller te doen; maar om een verbetering van Integratie. Vandaar het model van Ruimte-Tijd-Energie-Bewustzijn.

Integrale Modellen
Dat model maakt het ook mogelijk om de relatie tussen (object) Fysica, (proces) Chemie, (transformatie) Elektromagnetisme, en (integratie) Informatie expliciet te bezien. En daarmee ook te laten zien dat de Sluitpost van de Fysica in feite niet goed klopt. Er zijn daar nog steeds mensen die denken in termen van stoommachines: dat ‘energie verloren gaat in warmte’. Dat is in strijd met het begrip van de rest van de fysica (en de wetten van Lavoisier), dat energie niet gemaakt en niet vernietigd kan worden. (Hetzelfde geldt trouwens voor Ruimte en Tijd, en Bewustzijn.) Het kan niet gemaakt of vernietigd worden, maar wel in elkaar omgezet.Atomen als Perpetuum Mobile(Overigens, het omgekeerde is in de fysica ook te zien: de natuurkunde gaat ervan uit dat atomen het eeuwige leven hebben, dus in principe een perpetuum, mobile zijn. Dat is natuurlijk niet het geval: op enig moment zijn die (uit fase conversie) ontstaan uit een Big Bang, zoals dat nog steeds gebeurt in een zon: trillingen verweven zich tot materie, en steeds grotere atomen, dus moleculen. Die pas in koude plekken zoals aarde zo lang kunnen blijven/blijken te bestaan. Dat houdt in dat we op een heel andere manier over energie en materie ‘moeten’ denken. Niet als vaste stoffen, of vaste gegevens, maar als delen van een schepping; die in elkaar kunnen worden getransformeerd. Zoals de alchimisten al lieten zien. (Vandaar het belang van de samenhang tussen Ruimte, Tijd, Energie en Bewustzijn).

Conclusie
In het bovenstaande is toegewerkt naar het idee dat ‘water in verbrandingsmotoren’ géén voorbeeld van Vrije Energie (b)lijkt te zijn. Het ziet er naar uit dat water de verbrandingsreactie katalyseert, en als vulstof (en doping) optimaliseert. Het is dan wel een voorbeeld van efficiënte verbranding, en besparing van brandstof, maar niet van Vrije Energie.Het geeft wel de mogelijkheid om eens met een frisse attitude over verbrandingsprocessen te denken: in de natuurkunde wordt vaker dan beseft (of wenselijk) met vereenvoudigende aannamen gewerkt; die vervolgens zelfs soms met de werkelijkheid worden verward. Het model is niet waar, maar de werkelijkheid die wij beleven. Als water een explosiemotor ‘zuiniger’ maakt, is er iets over het hoofd gezien in de oorspronkelijke theorie van processen van verbranding. Mogelijk (zoals hierboven geopperd) op het electronisch/frequentie filter effect.Op weg naar het beeld dat Water in de Benzine geen Vrije Energie hoeft te zijn, is een beeld van samenhang gepresenteerd, waarin Ruimte, Tijd, Energie en Bewustzijn net zo verweven zijn als zeg maar Vaste Stof, Vloeistof, Gas en Plasma. En ook allemaal in dezelfde termen kunnen worden benoemd: als relaties van Fase. De conclusie daarin (zoals ook al gezien door Alchimisten) is dat Energie ondergeschikt is aan bewustzijn. Concreter: dat het omgaan met meer energie, ook meer bewustzijn vergt.Dat leidt naar het andere extreem: vrije energie zal dus niet bestaan. De wet van Lavoisier (Energie kan niet worden gemaakt noch vernietigt) geldt ook voor Ruimte, Tijd en Bewustzijn. Maar moet ook worden opgevat (zoals het model van de Oer Knal ons laat zien) dat ze wel in elkaar kunnen worden getransmuteerd. Zoals water afhankelijk van de context vast, Vloeibaar, Damp of Plasma kan zijn.Het is op dat vlak dat we dus anders moeten denken, over Energie, en Bewustzijn. (Over Energie wordt dit nog verder beschreven, in hert werk over Eenergonomie: de totale ‘boekhouding’ van energetische transformaties. Over bewustzijn wordt dit nog verder uitgewerkt in (Engelstalig) werk over STEC (Space-Time_Energy-Consciousness)Door op die manier anders te denken, kunnen ‘fysieke’ reacties (dus chemische interacties, in feite: elektromagnetische transformaties) and integraties van Informatie kunnen worden bezien. Aan de ene kant helpt dit om te doorzien dat Energie nooit ‘Vrij’ is; and de andere kant helpt het om te bezien wat Energie feitelijk is: een verandering van betrokken bewustzijn. Dat komt de wereld ten goede.

REFERENCES
Phil Callahan
Louis Kervran
PasteurMichio
KakuSuper Strings
STEC
Realising Reality
etc

"Vrije Energie" is een paradox.

Hoe kan je nu vrije energie hebben als "Energie noch gemaakt, noch vernietigd" kan worden. Aldus Lavoisier.

Iedereen heeft op school leren denken in termen van de onverwoestbaarheid van energie; het houdt in dat je energie alleen maar kan verplaatsen, of vervormen, of herverdelen. Zoals je een steen kan verplaatsen, klei kan vervormen of kan verdelen.

Maar is dat alles? Wat is "Energie". Goed, je kan het niet maken of kwijtraken, maar wat is het dat je niet kan maken noch kwijtraken. Hoe zit dat trouwens, dat je het niet kan maken of kwijtraken: het is juist doordat we er aan trekken en kneden en scheuren dat het zich (her)verdeelt, en van de ene vorm van energie over gaat in een andere.

"Vormen van energie": kennelijk is Energie niet éénduidig; in de natuurkunde was dat al bekend: de sterke en zwakke krachten, de van der Waals Krachten en Zwaartekracht. Die allemaal zo verschillend zijn. Maar zijn ze wel zo verschillend? Voor de alchemisten is dat niet zo: die zien ze als gewoon verschillende vormen van hetzelfde. Sterker nog: als verschillende vormen van waarnemen, dus van bekijken.

Dat maakt onze eigen betrokkenheid veel meer expliciet. Het betekent dat we iets waarnemen (als vast, vloeibaar, gas of ontastbaar) door onze manier van kijken. Dus door de manier waarop we onszelf beschouwen, en daar wel/niet flexibel in zijn. De vier Krachten van de Fysica kan je dus net zo goed de Vier Manieren van Kijken noemen. En wel de Klassieke manier van de Buitenstaander, de relatieve manier van de Relativist. De (on)waarschijnlijke manier van de Probabilist. En de onvoorspelbare/oneigenlijke manier van de veld theoreticus.

Is vrije Energie dan nog steeds een paradox? Of een Vrije Keuze?

Als Energie in principe is wat we ervan maken (of we dat nu toegeven (veld theorie) of niet (Het Klassieke model), dan gaat Energie nog steeds om de verandering van perspectief, met daardoor ander vermogen. Maar dat is net wat Energie beschrijft. Houdt dat in dat Energie ons beschrijft, en dus helemaal niet zo vaststaand en onaantastbaar is als Lavoisier dat beschreef? Of houd het in dat Er gewoon net zoveel vormen van Energie zijn als onze betrokkenheid; en dat die uiteindelijk bepaalt wat we wel/niet zien? Dat laatste lijkt het geval: als je naar een rivier kijkt, kan je erin zwemmen (of door weggespoeld worden), op varen (of in verdrinken), je urine in lozen of elektriciteit uit opwekken: de rivier is altijd dezelfde, en nooit dezelfde. Het houdt in dat we wat zorgvuldiger met Energie om moeten gaan: we moeten per definitie beschrijven Hoe we Wat bekijken, want dat bepaalt Wat we zien; en hoeveel, hoelang, waardoor, waarom. Dat is wat de geschiedenis heeft laten zien: de Klassieke Theorie werd opgevolgd door de Relativiteit, de (on)Waarschijnlijkheid en nu door de veld theorie, louter omdat het model niet goed klopte. Het bleek dat de werkelijkheid een bewerkelijkheid was, niet objectief maar Relatief, zelfs Interactief. En nu vermoedelijk Creatief. Dat geldt ook voor Energie: als je anders kijkt kan je energie zien waar een ander niets ziet. De ene ziet een rivier, de ander een turbine. De ene kijkt naar materie, de ander naar Moleculen, Atomen of zelfs Fase. Fase? Is dat niet wat onwerkelijk, wat abstracts? Ook dat is maar net hoe je het bekijkt. Als je vindt dat de werkelijkheid materieel is stroomt die rivier aan je voorbij zonder dat je de kracht ervan ziet. Maar als je de kracht van verbeelding gebruikt, kan in dat Niets een heleboel te zien zijn. Zelfs de basis en oorsprong van dit universum.

Vrije energie is dus meer een vertaalprobleem; een vermogen tot denken; een vrijheid van denken. Ik zie ik zie wat jij niet ziet; maar nu op grote schaal, zo groot als het universum. Als je daar naar kijkt, kan je zien waaruit atomen ontstaan, hoe die moleculen vormen, en wat materie dus is: georganiseerd 'niets'. Als dat zo georganiseerd is, en zo tastbaar, dan zal dat Niets dus ook wel meevallen. Vroeger zag men ook geen microben of elektronen, dus noemde men dat Goden. Dat werkte maar ten dele; als Elektronen en Microben werden meer dingen begrepen. Hetzelfde geldt ook voor Energie: door meer te kijken naar wat het feitelijk is, en onze betrokkenheid daarin , krijgen we een beter beeld wat het is, en waar het is te vinden. En dan is er energie voor het oprapen. Oceanen vol. Las je het maar weet te vinden. En dat is dus niet op de manier waarop men meestal kijkt, dus denkt.

Vrije Energie krijg je dus zeker niet voor niet; je moet er wel degelijk een prijs voor betalen: namelijk dat je niet denkt dat alles is wat het is, maar verder kijkt, verder denkt. Dus je bewust wordt van dat waarvan je je normaliter niet bewust bent. Bewust van je onbewustzijn. Ai, 'en daar zit 'm de pijn', dat is net waar je tussen bewustzijn (het bekende) en onbewustzijn (het onbekende) het onderbewustzijn doormoet: de grenzen van wat je weet, of wil weten. Vaak zijn dat ook de grenzen van je pijnen van je botsingen met de wereld, de werkelijkheid: daar waar de werkelijkheid niet was wat je dacht dat die was. Dat is net waar je meer energie kan zien dan een ander: door anders te kijken, dus te denken.

Energie is directer gekoppeld aan bewustzijn dan menigeen wil weten. Niet alleen in de simplistische zin: "Hoe groter geest, hoe groter beest", maar ook in een praktische zin: de tovenaarsleerling. Als je meer energie hebt dan bewustzijn, heel macho, gaat de energie met je vandoor zoals een sterk paard met een kleuter. Zonder teugels, zonder sturing, volgt energie, net als een rivier, haar eigen weg. En overstroomt het land, maakt oorlogen, enzovoort. Met teugel, met beleid en besturing, kunnen men daar velden en landen mee irrigeren, en miljoenen voeden. Het is dezelfde 'materie', Energie, maar anders gebruikt.

Energie en bewustzijn zijn heel nauw verbonden; nauwer dan menigeen wil weten. Dat heeft praktische consequenties: het besef van verbruik en misbruik van energie. Het is zo gemakkelijk, even de ligt te nemen; als door tover, ga je omlaag of omhoog. Tover? Nee hoor: gewoon betekening: er is geen vrije energie: alle energie komt ergens vandaan, gaat ergens heen, en is ergens aan gekoppeld; ook aan ons. We kunnen geen besluit nemen, zonder dat dit iets verandert: energie verlegt. We kunnen niets doen, of zelf niets doen, zonder dat dit effect heeft in/op onze omgeving. Elke gedachte die we hebben brengt raderen in beweging: cellen, reflexen, acties, consequenties. In Sanskriet noemt men dat Karma: de actie, met Al haar consequenties. De e actie, zoals wij die doen, zoals die Het Hele Universum in beweging brengt.

Dan kunnen we niet goedkoop, als in Klassieke Thermodynamica, doen alsof het dan dus Ergens Verdwijnt. Dat gaat in tegen de wet van Lavoisier, en het goede verstand. Het verdwijnt niet; we houden gewoon op met kijken. Door te blijven kijken is er te zien wat gebeurt, valt de Tweede Hoofdwet van de Thermodynamica in het niet, en kunnen we niet meer leven met het beeld van een wegwerpmaatschappij. En de effecten van die vervuiling. Het niet-nadenken over de effecten veroorzaakt alle vervuiling, alle nevenwerkingen van de farmaceutische medicijnen, de elektronstress en elektronvervuiling. En de vervuiling door denken was al in de oudheid bekend. Ook die valt niet meer te verwaarlozen: dat is de prijs die je voor Vrije Energie betaalt: verantwoordelijkheid, en bewustzijn.

Vrije energie gaat er niet om of iets gratis is of niet; dat is een valse spiegel. Het geld wat nu betaald wordt voor zeeg maar stroom, is omdat men zelf niet meer naar de bron loopt, maar het met bakken vol uit de kraan laat komen; die door iemand is aangelegd. Of net nu een kraan is van water, gas, elektronen of informatie: er zit aldoor iemand aan de kraan die de hand ophoudt. Het is precies hetzelfde beeld als van de tollenaars vroeger: leg een stro breed op de gebaande weg, vervang het door een ketting of (slag)boom, en je wordt vanaf dan slapend rijk, omdat 'iedereen' het sprookje slikt dat je die weg of brug of tunnel of vliegmachine met zoveel werk hebt moeten bouwen. Nee: vrije energie gaat juist om de sluitende boekhouding. Niet de restjes stelselmatig onder het tapijt moffelen, zoals de Thermodynamica dat steevast doet. Maar ook niet een afhankelijkheid van anderen, zoals dat bij alle geldkranen is te zien. Energie is een vorm van bewustzijn; en vergt een mate van bewustzijn minstens zo groot als de energie die wordt 'benut'. Het is een balans van Quantiteit (van energie) en Qualiteit (van bewustzijn). De beroemde breedte EN diepte 'waaruit alles moet komen'. Quantiteit, want uiteindelijk gaat het om een hoeveelheid samengebalde energie die ergens locaal benutbaar is. Qualiteit, want zonder inzicht in de relaties die dat vertegenwoordigt, in/naar de omgeving, is dat betekenisloos.

De hoofdwet van energie, is dat er net zoveel bewustzijn moet zijn als er energie is. En dat vergt een sluitende en gedetailleerde boekhouding: dat heet Energonomie. De precieze berekening van energie, tot in de details, van elke vorm van verandering, voor elke verandering van vorm.

Dat gaat verder dan de klassieke benadering waarin er geen grens is aan de werkelijkheid, het is concreter dan de relativiteit die de begrenzing erkent, maar niet kent, en het is realistischer dan de quantumtheorie die onze betrokkenheid wel inziet, maar niet doorziet. Uiteindelijk krijgen de mystici gelijk: de werkelijkheid is een schepping. En, zoals de heilige boeken zeggen: we zijn in dat evenbeeld ontstaan: scheppers. We kunnen, als mineralen, leven in een omgeving. Als planten, kunnen we die omgeving zelfs overstijgen. Net als dieren, kunnen we van omgeving variëren. Maar als mensen kunnen we onze omgeving zelf veranderen: maken of breken. Door ons begrip kunnen we dingen (werkelijkheden) maken; door ons onbegrip kunnen we ze breken; en dat breekt ons op.

Er is geen gratis energie. Het gas uit Slochteren, waardoor Nederland relatief zo goed boort ten opzichte van wat buurlanden, wordt gestolen van de aarde. We weten niet of in de verre toekomst daar iets veel beters mee weet te doen, waardoor het verbranden ervan nu, miljoenen jaren oude fossiele brandstof, voor het stollen van een kippenembryo, onwerkelijk wordt. Op dezelfde manier is de wegwerpmentaliteit (het maakt toch niets uit) op allerlei andere manieren in het domein van Energie te zien; en wel het meeste in geld (waar de Quantiteit zo direct gekoppeld is aan de Qualiteit; terwijl da juist aldoor wordt ontkend. (Het geld stinkt niet, want het is al zo vaak gewassen; het is het maken ervan waar een luchtje aan hangt...) Geld is energie, gedachte is energie: alles wat iets in beweging kan brengen is energie. Maar belangrijker dan het 'in beweging kunnen brengen' is het 'weten'. Het weten van de verbanden, het weten van de relaties, het weten van de samenhangen. Het weten kiezen.

Vrije energie en Vrije keuze hangen nauw samen. Om te kunnen kiezen moet je verbanden zien, weten waaruit je kan kiezen, wanneer, met welke consequenties (en repercussies). Voor energie geldt hetzelfde: je kan niets in beweging brengen zonder dat het hele universum gaat meebewegen. Het is niet meer 'goed genoeg', om de effecten daarvan maar onder het tapijt weg te moffelen; alsof er in elke werkelijkheid weleen kapperluik is waar je je wilde haren onder kan wegschuiven. In energie gaat die (boek)houding niet op: elke gram telt; elke wending wordt gekeerd, en er is geen proton of elektron, geen spinor of torsion, die niet een effect heeft op de werkelijkheid: onze werkelijkheid is erdoor, en uit, opgebouwd. Het is juist in en door hun samenhang, dat deze 'werkelijkheid' is ontstaan. Het is door het veranderen van die samenhang, dat wij mede scheppers zijn van deze werkelijkheid. Dat houdt in dat alles wat we doen 'telt', is menens', 'is voor het eggie'. Er is niets wat betekenisloos is, in de Energonomie. De betekeningen die op het vlak van atomen en sub-atomen gelden, gelden ($) net zo goed op Astronomische (dus astro-logische) schaal. Er is geen beweging zonder dat er iets bewogen wordt. Wat dat betreft hebben de Taoïsten een wat meer praktische manier van rekenen: die kijken naar wat er IN het "=" (is-gelijk) teken gebeurt: de dynamiek van de interactie. Dat is net waar de Klassieke Wetenschap in haar starre beeld van de werkelijkheid niet van wilde weten. Die hielden nog steeds vast aan het idee dat de werkelijkheid tastbaar, herhaalbaar, vast moest zijn, terwijl ze niet wilden (in)zien dat dat maar een Idee was. Dat ze alleen maar werkten met Ideeën. En dat die tastbaarheid alleen maar bestond in hun verbeelding; zoals de Quantum Veld Relativisten uitvonden. Het hangt af van onze deelname, ons perspectief, wat we zien; of niet.

Energie is vast, vloeibaar, gasachtig of Plasmatisch, zoals de alchimisten al zeiden. Het hangt af van je eigen betrokkenheid, of je passieve buitenstaander bent die de werkelijkheid ondergaat (de oude definitie: en hel), of dat je schepper bent van je bestaan; met alle verantwoordelijkheid (van bewustzijn, van geest) die daarmee gepaard gaat (zoals de Troubadours al bezongen). Energie is geen Fysieke grootheid, het is een metafysieke qualiteit. Het is een vorm van bewustzijn. Niet zo gestold als Ruimte, niet zo regelmatig als Tijd, maar wel van die orde. Een Vorm van bewustzijn; als transformatie. 'De schaduw van de muziek van de dans van de schepping'. Er zijn wat zinnige zaken over te vertellen, in termen van Dimensionale (de)compressies, relationele koppelingen in resonante circuits, en wat dies meer zij. Het is zelfs mogelijk om Energie te duiden als Knopen in Tijd-Ruimte; en dis de vervormingen van Ruimte-Tijd. Maar dat is alleen maar zwaarwichtige taal voor iets wat in wezen zo simpel is: energie is bewustzijn. En Vrije Energie is Vrije Keuze. Die wordt in deze (slaven...) cultuur nog duur betaald. Dat is ook te zien in het begrip van en voor Vrije Energie zelf. Er zijn er die hopen dat de energie nu met hopen beschikbaar is. Zoals er zijn die wachten op de Redder, die hun sokken zal stoppen en hun vuile was zal doen. Zoals Boeddha naar men zegt al aangaf: dat kan je dan beter zelf maar leren; en weten hoeveel energie het kost, en wat het inhoudt, om in de Lift omhoog of omlaag te zitten. Het gaat er helemaal niet om of iets Gratis is, maar om wat het betekent; wat het verandert; voor wie en waarom. Want dat is de qualiteit van energie: in beweging (kunnen) brengen. En dat vergt de qualiteit van bewustzijn: weten wat dat feitelijk teweegbrengt.

Goed, het is mogelijk om water bij de wijn te doen, of bij de benzine, en dan meer rendement te krijgen. Maar waarom wordt dat niet direct gedaan, opdat de achterkleinkinderen die wel weten waar olie en gas voor kan dienen, er nog genoeg van hebben om die waarde van het gas of de olie in/van/voor zichzelf al/nog te zien? Waarom worden de apparaten die Gratis Elektriciteit genereren nog niet als massaproducten gemaakt? Zou het zijn omdat, onbewust, een les is geleerd: als het gratis is, en 'ergens', vandaan komt, dan is het zaak om precies te weten uit welk zwart gat. Want net als in de politiek en de maffia: er komt veel geld aan het licht dat eerst in het duister werd vergaard. De theorie van Zwarte Gaten en Witte Bronnen zijn meer dan metafoor: het gaat om principes van schepping. En dat is het punt dat hier wordt belicht: energie is een maar van schepping, aan het tastbare resultaat. Maar dat is gebaseerd op een ideëel ideaal: een gedachte. Een wending aan/van gedachten, waardoor je iets anders ziet, doet, kan, bent dan een ander: dat is wat je uniekheid en meerwaarde bepaalt. Al je echt wilt weten wat Vrije Energie is (ofwel vrije keuze in schepping) let dan eens op je eigen lichaam: het is een Vrije Energie generator, een van de krachtigste die we nog kennen, en direct bij de hand. Je leeft er in, kan het van voor en te na bestuderen. En begrijpen wat dat feitelijk is: scheppen, omgaan met 'vrije' energie (of keuze). En dat gaat veel verder dan een som op de rekening van de elektriciteit; dit gaat over de eindafrekening van je bestaan: kost je, of produceer je, energie? Wordt er door je zijn, meer energie beschikbaar gemaakt, dus aan bewustzijn gewonnen, of gaat er in het zog van je bestaan begrip, en levensenergie, verloren. Het is een simpele som; maar desalniettemin bepalend.

Uiteindelijk gaat het om bewustzijn.

En dat is te meten als gezondheid, leven, blijheid.

In het Indiaas heet(te) dat Ananda. Chit. Sat. Ananda: harmonie in de effectiviteit, efficiëntie, en beleving. Het is een gewonde som van resonante energie; harmonie van samenhangen, in hun hogere harmonische; dat is nu zelfs ook te meten. En alweer: dat is het beste te zien in levende lichamen, daar waar de uitwisselingen met de omgeving bepalend zijn; en de betrokkenheid in/met het leven het meest betekenisvol is. Natuurlijk is dat lastig te benoemen, in een cultuur die volhoudt, 'wetenschappelijk' zelfs, dat als het tastbaar is, het waar is. Dat is maar een Idee; en het zou leuk zijn als de aanhangers van dat idee dat zelf konden zien: de paradox die dat betekent. Wat ze voor waar houden, is een gevolg van het idee waar ze zo aan vasthouden. (het veranderen van een paradigma is dan ook heel simpel: laat het oude los, dan komt vanzelf wel een andere in beeld.) Door andere met de werkelijkheid om te gaan, komen andere relaties in beeld. Dat is te beschrijven, maar alleen maar achteraf. Het is iets wat we in eerste instantie beleven. En dat is waar het blijkbaar om gaat: het zelf te be-leven, en daardoor te (leren) begrijpen: wat Vrije Keuze (en Vrije Energie) dis feitelijk is.

Volgens K komt de term nulpunt-energie van O Kelvin. Is dat zo?

Jazeker F, je mag er natuurlijk aan twijfelen, maar ZeroPointEnergy (nulpunt energie) is de vacuum energie bij 0 graden Kelvin.
Uit de quantum theorie (lineaire theorie trouwens) bleek dat het vacuum niet leeg is, maar energie bevat.
Deze energie wordt sindsdien nulpunt energie genoemd, door de fysici. Vraag het anders aan Otto. Hij zal dit bevestigen.
Quantum fysici gaan ervan uit dat die energie "virtueel" is, maar een andere theorie, Stochastic ElectroDynamics (SED), gaat uit van een
echt Zero Point Field met Zero Point Energy.


Ik zelf gebruik de term nulpunt-energie omdat ik de energie uit een nulpunt zie komen, uit een andere dimensie, uit de grote zee van energie.

Ok, maar ik wil liever blijven bij de oorspronkelijke betekenis om verwarring te voorkomen. Niet iedereen 'ziet' een nulpunt.

De virtuele deeltjes dus, maar deze voorstelling van zaken duidt absoluut op een gebrek aan inzicht. De natuur is niet 'virtueel' en het
verschijnen/verdwijnen heeft te maken met het onvermogen voldoende goed te kunnen meten (op dit moment althans).

Mijn visie is, dat door verschillende technieken deze af en toe opduikende trillingspatroontjes in snelheid kunnen worden afgeremd, waarna ze door het "nulpunt" in onze derde dimensie wereld blijven voort bestaan.