geplaatst op de nulpunt-energie@yahoogroups.com op 28 februari 2008

Salut,

Het volgende is een deel van een boekbespreking voor het komende TIG
Jaarboek.
(www.tigweb.nl; het 2008 nummer gaat over het Integratiesysteem in ons
Lichaam.)

Het beschrijft het werk van Valerie V Hunt; bekend van haar elektrische
metingen van het lichaam.
De tekst hieronder vat een deel van haar boek over genezing samen: het boek
als geheel gaat over de manier waarop elektronica en informatica samenkomen
in ons lichaam.

Het tweede deel van de tekst geeft een goede uitleg over de manier waarop de
geneeskunde vertechnoligiseerd en gemechaniseerd werd; en hoe daarmee het
contact met het contact met be-leving is verloren.
Voor nulpuntonderzoek is dat van belang: we hebben hier niet te maken met
apparaten; we hebben te maken met vormen van - en omgaan met - bewustzijn.

Commentaar is welkom. Support voor mijn werk ook ... (giro 2645134).
Als er belangstelling voor is kunnen we dit soort bevindingen eens
bespreken.

Feel well

O#o

- - -

Valerie V Hunt

Infinite Mind

Science of the Human Vibrations of Consciousness

1989

Malibu Publishing Co, Malibu, Ca, USA

ISBN 0-9643988-1-8

Het werk van Valerie Hunt

Gedrukt in 1998, is het hoofdstuk over Genezing helaas nog toekomstmuziek
als basis lesmateriaal voor de eerste universiteitsdag van
medisch-studenten. Het vat de ontwikkeling van de geneeskunde samen, en legt
in korte trekken uit hoe, in het Westen, de (“Oosterse”) traditionele
geneeswijzen en de (Westerse) ‘Moderne’ geneeskunde werden gescheiden. De
tekst van het boek legt uit op welke manier – meetbaar – spirituele
geneeskunst de basis is van genezen, en hoe genezing werkt in het lichaam.
Het is een knap stuk werk door een vrouw die begon als skeptische
academische onderzoekster naar de (elektro)fysiologie, die later in zichzelf
ook de vermogens voor spiritueel genezen heeft ontwikkeld.

(Haar boek “Mind Mastery Meditations” biedt die ervaringen ter lering voor
de algemene gebruiker.)

Het werk van Valerie Hunt is befaamd door haar onderzoek naar
elektromagnetische frequenties in het lichaam. Haar eerdere werk was
baanbrekend doordat de resultaten van de metingen werden vergeleken met de
bevindingen van een helderziende (Rosalyn Bruyere). Daar waar de
helderziende de kleur rood zag rondom een lichaam (in een elektromagnetisch
afgeschermde mu-kamer, zelfs in het lichaam), werd in het EMG (spiermeting)
inderdaad de frequentie Rood gemeten. (Opvallend wat dat het ging om een
Fourier component: een meetmethode die coherentie in de tijd expliciet
maakt).

De metingen waren gedaan aan mensen die op datzelfde moment via een
intensieve massagebehandeling (“Rolfing”) werden behandeld. (Rolfing werd
ontwikkeld door Ida Rolf. Deze methode geeft een dermate diepe druk op de
spieren dat oude spierspanningen, en de oude herinneringen die ze bevatten,
onbewuste vastgehouden bewegingen, weer losgelaten.) De bevinding van
opluchting in de patiënten kwam overeen met wat de helderzienden zagen: na
en serie behandelingen was de aura om het lichaam weer helder en witter
geworden.

Het werk van Valerie Hunt geeft inzicht in wat er met de aura bedoeld wordt.
De beschrijving is ten dele technisch, en geïllustreerd met plaatjes die zij
als ‘bewijsmateriaal’ achterin het boek presenteert. Het zijn traceringen en
oscilloscoop-beelden van spierspanningen in verschillende gebieden van het
lichaam, onder verschillende omstandigheden. Gezonde proefpersonen, mensen
met klachten, en mensen die werden genezen werden gemeten. Ook het
energiespectrum van verschillende soorten genezers werd gemeten. Tijdens de
metingen werd ook zichtbaar dat het Aardmagnetisch veld en –elektrisch veld
belangrijk is voor het lichaam, en dat elektrische apparaten de gezondheid
kunnen verstoren. Deze verstoringen zijn al te meten voordat het lichaam
fysiek nog verandert.

Hoe de elektrische metingen met onze gezondheid hebben te maken wordt in het
boek uitgebreid beschreven. Het werk van veel onderzoekers passeert de
revue. Niet alleen de historie van de elektrofysiologische metingen komen
daardoor, door haar werk, goed in beeld, maar ook biedt het aansluiting op
de recente conclusies dat alle moleculen in ons lichaam elektrische effecten
hebben. Alle moleculen vormen deel van een complex geheel: een
bio-elektronisch systeem voor de verwerking van informatie. (Zie ook de
bijdragen van Duree en Laszlo in dit boek.) Dit plaatst de
informatieverwerking centraal in het welzijn van ons lichaam. Dit door haar
gemeten elektromagnetisch veld benoemd zij als het Mentale Veld (“Mind
Field”). Het belang ervan is dat dit veld direct reageert op wat we voelen
en denken. Dit is het aanknopingspunt om mentale genezing te kunnen
begrijpen en gebruiken.

In haar boek legt ze uit hoe ze is gaan inzien dat Miraculeuze Genezing,
zoals die ook door veel religies is beschreven, niet meer is dan het goede
begrip en gebruik van dit Mind Field. Ze heeft dit zelf ook aan den lijve
ervaren; op momenten dat ze werd behandeld, en later in behandelingen ze
zelf heeft gegeven. Voor haar komt het erop neer dat we in ons lichaam een
samenhangend elektromagnetisch ‘lichaam’ (veld) be-leven, wat door
specifieke frequentiesamenhangen wordt gekenmerkt. ‘Bewijsstukken’ 4 & 6 in
haar boek, bijvoorbeeld, laten zien wat de gemeten frequenties zijn in de
aura. Dit legt ook voor dat wat de spirituele geneeskunde zegt inderdaad is
te meten: voor goede gezondheid is het belangrijk dat de frequenties kunnen
stijgen. Bij ‘ziekte’ wordt de frequentiesamenhang verstoord, en gaat de
samenhang tussen de frequentiegebieden verloren. Specifieke
frequentiegebieden, in de meting, komen daardoor meer (of juist minder) voor
dan anders. (Zie ook het werk van Marty Wuttke, in dit Jaarboek.)

(Uit ander werk (Lawrence Edwards, The Vortex of Life) is te begrijpen dat
de frequentiepatronen in ons lichaam in een ‘spiraal’ zijn verbonden;
verstoringen in de gezondheid hebben te maken met het onderbreken dan de
samenhang van deze spiraal; Ed.).

Het elektrische veld en het magnetische veld werken daarin samen. (De
relatie tussen structuur en beweging is in de boekbespreking over het werk
van Mae-Wan Ho beschreven.) Veranderingen in het Aardmagnetisch veld hebben
direct effect op het lichaam. Haar ervaring – dat bejaarden zich
aanmerkelijk beter begonnen te voelen op een bootreis naar de Zuidpool – was
de basis voor haar metingen in een magnetisch afgeschermde ruimte; en
daarmee de basis voor het belang van har hele werk. Het laat zien hoe
belangrijk het elektromagnetisch veld is voor ons lichaam, en daar we daar
met onze beleving direct mee zijn verbonden. Ook, dat dit elektromagnetisch
veld haar eigen samenhang (‘fysiologie’) en structuur (‘anatomie’) heeft,
waarover nog heel veel valt te leren.

Het boek als geheel vormt een leidraad, aan de hand van haar ervaring, van
de koppeling tussen Mind & Body (gedachten en lichaam). Dit heeft directe
betekenis voor gezondheid en de kunst van genezen. Het verlegt ook de
aandacht van genezing naar preventie. Als in de metingen duidelijk is dat
het elektromagnetisch eerder verstoord raakt dan het lichaam, dan is de
anatomisch gebaseerde geneeskunde, die we in het westen gebruiken, per
definitie ‘te laat’. Wat daar te zien is loopt achter bij de feiten. De
spirituele geneeskunde – de helderzienden – bieden dan een betere basis. Het
is duidelijk, expliciet duidelijk, dat die kunnen zien wat de gereguleerde
geneeskunde (nog) niet zien kan. Dat is, juist, een reden om die
geneeswijzen te gebruiken: die geven een nodige aanvulling op wat de
gereguleerde geneeskunde (nog) kan meten. Het werk van Valerie Hunt biedt
een belangrijke en nodige overbrugging tussen beide.

Dat is ook wat er in haar hoofdstuk over genezing is te vinden: de
ontwikkeling waardoor de geneeskunde van gezondheid werd ontkoppeld.

(De ontwikkeling in de technologie leidde tot een verschuiving van visie,
van vitalisme naar mechanisme. Op basis van het gebruik van machines ...
werd de mens met een machine vergeleken, en meer als machine bekeken. Dat is
een in principe dodelijke aanpak: de levende mens is wezenlijk anders dan de
dode materie die in die aanpak als basismodel gebruikt wordt. Vandaar ook
dat dit hele Jaarboek de brug slaat om die benadering op basis van de studie
van lijken weer met leven te verbinden. Ed.)

Van geneeskunst tot geneeskunde

Samenvatting, met annotaties, van het hoofdstuk over zelfgenezing en
genezing:

In de oudheid werd genezing, in de tempels, werd het droombewustzijn van de
genezers en zieken gebruikt om de samenhang van het Mentale Veld te
herstellen. Daarvoor werd ook gebruik gemaakt van de oudere kennis van de
verbondenheid van de mens in de omgeving, en de eigenschappen van de Chakras
(die ook Valerie Hunt nu weer heeft gemeten). Mesmer heeft het bergip van de
koppeling tussen gezndheid en bewustzijn later verder opgepakt, en via
Phineas Quimby is dat de basis geworden van de benadering van Mary Baker
Eddy. Door het kolonialisme had gaf het Afrikaanse Spiritisme een herleving
van de studie van paranormale genezing in Engeland en Frankrijk. Na de
uitvinding van de boekdrukkunst werd geleidelijk het leren in de praktijk
door het leren uit boeken vervangen: de spirituele geneeskunde werd
geleidelijk door (al)chemische en kruidengeneeskunde overschaduwd. In de 19e
eeuw was een arts in principe echter ook nog steeds een genezer. Door de
opkomst van universiteiten verlegde zich het accent van het contact met de
patiënt in de omgeving (de reizende dokter) naar de behandeling van de
patiënt los van de omgeving (de behandelkamer). Door ontwikkeling van
technologie verlegde de balans zich van behandeling (begeleiding) naar
recept (symptoombehandeling). De eerste ontwikkeling in de
elektro-geneeskunde raakten verloren toen de nadruk gelegd werd op chemische
preparaten. (Handelsbelangen speelden daarin een bepalende rol: er kon meer
worden verdiend aan de verkoop aan veel klanten, dan aan een paar artsen.)
De ziekte en behandeling werden onpersoonlijk. Persoonlijke betrokkenheid in
het genezingsproces raakte verloren; eerst bij de patiënten, daarna bij de
behandelaars: genezers werden artsen. Het begrip van het belang van het
genezingsproces en zelfgenezing ging daarmee ook verloren. Na de
ontwikkeling van de antibiotica (tegen-leven-stoffen) was de koppeling met
beleving verloren. Ziekten werden beschouwd als biochemische, en de
behandeling werd – bijna exclusief – gezocht in pillen. (De farmacie is
daardoor de geneeskunde sterk gaan bepalen. Ed.) Het accent kwam daardoor
ook te liggen op het behandelen van overdraagbare ziekten; veel ziekten
worden ook op die manier bekeken. Degeneratieve ziekten – op basis van
verlies van de interne samenhang van het organisme – worden daardoor niet
genezen. (Maar de industrie doet wel alsof daar de oplossing moet worden
gezocht. Ed.) Maar de eerdere behandelingen en oplossingen daarvoor waren
inmiddels al verlaten.

De traditionele aanpak: opzoeken van de patiënt, begeleiden van de patiënt,
verbondenheid met het zelfgenezend proces, en be-leving van het eigen
(zelf)genezend vermogen was door de industriële technologische benadering
terzijde geschoven. Het leidde een eigen ‘verborgen’ leven, buiten de
schijnwerpers van de technologie. Maar er zijn altijd mensen gebleven die
hun eigen genezende vermogens leerden erkennen en gebruiken, en die dat
van/aan anderen konden leren. Omdat het ging over persoonlijke beleving, in
lichaamstaal, van veelal on(der)bewuste processen was dat niet objectief te
beschrijven. De symbooltaal van parallellen en metaforen was voor ingewijden
(mensen met de ervaring) goed te begrijpen; maar voor anderen was dat erg
misleiden en heeft vaak tot onbegrip en daardoor afwijzing kunnen leiden.
Ook hier zien we weer het verschil tussen ervaringswijsheid en
boekenwijsheid, en de kloof die tussen beide langzamerhand gegroeid is. (Op
het moment lijkt het zelfs alsof iets pas waar heet als het door velen is
beschreven, in plaats van aan den lijve kan worden beleefd. Ed.) Mede door
‘politieke belangen’ (= de industrie) werd de weg van zelfgenezing niet meer
ondersteund, en werden genezers steeds minder erkend (= betaald uit de
gereguleerde geldstroom). Het gaat hier ook om het verschil tussen autonomie
(= gezondheid) en controle (= afhankelijkheid), zoals die door
politieke/economische belangen bepaald werd. Het gevolg is dat de genezers
‘tweederangs’ zijn geworden in relatie tot artsen. Gelukkig is het effect
van hun werk zo goed dat deze kunst nog niet is verdwenen. Juist daar waar
de informatie samenhang van het lichaam verstoord is, kunnen zij goed
werken.

De hedendaagse intuïtieve genezers zijn beter in staat om wat ze doen te
onderzoeken en te beschrijven. Ook hier is de ontwikkeling van de
technologie bepalend om anderen te helpen begrijpen wat zij, de genezers,
beleven. Ook een aantal academisch geschoolde artsen, met persoonlijke
mystieke ervaringen of genezende vermogend, begonnen dit met hun
instrumenten te verkennen. De kloof die – door technologie – tussen theorie
en praktijk gegroeid was begint van beide kanten langzaam weer te genezen.
In de 1970’er en 1980’er jaren werd uitstekend onderzoek gedaan op dit
gebied.

Het werk van Valerie Hunt brengt ze samen.

Technologie en industrie hebben de geneeskunde weggeleid van een
persoonlijke beleving naar handel. De verkoop van biochemische preparaten
uit fabrieken is het meest sprekende voorbeeld. De natuurkunde is echter van
een mechanistische visie weer tot een veel meer vitale beleving gekomen: het
belang van de betrokkenheid van de mens is al weer deel van de formele
beschrijving.

De biologie en biochemie ijlen nog na bij deze verandering van inzicht. Dar
wordt nog gehoopt dat via mechanistisch reductionisme de basis van leven uit
materie kan zijn te verklaren. DNA onderzoek is daarvan een voorbeeld. Dit
biedt echter niet meer dan inzicht in de delen van het organisme – die door
het organisme zelf gemaakt zijn; niet in de samenhang van het organisme,
noch de samenhang in de omgeving.

De rest van haar hoofdstuk noemt de onderzoekers die de brug hebben
geslagen: Ross Adley (‘het biochemisch model is bankroet; gezondheid wordt
bepaald door informatie’), het Research Institute of Glasgow (‘homeopathie
werkt op het niveau van protoplasma’), Benveniste (‘homeopathische
verdunningen werken’), Becker (‘elektromagnetisme is bepalend voor
gezondheid’), en anderen. Voor Valerie Hunt wordt, samen met haar eigen
werk, de brug van elektromagnetisme tussen bewustzijn en materie door drie
personen geslagen: Robert Becker (elektrische wondstroom is bepalend voor
celgenezing), Candace Pert (neuropeptiden vormen een communicatiesysteem
tussen de cellen, ook voor zelfgenezing), en Rossi (neuropeptiden zijn de
basis van onze beleving van bewustzijn). Zij vat daarin ook het werk van
andere onderzoekers samen, die samen laten zien hoe ‘wonderbaarlijke
genezing’ gewoon uit het diepere functioneren van het lichaam is te
verklaren. De essentie is dat men zich niet moet ‘dood’staren op het
gepropageerde beeld van de geneeskunde, gebaseerd op het model van de dode
materie, en controle van buitenaf, mar terug kan gaan naar de eigen
beleving, en de principes daarvan in het lichaam onderkennen. Het gaat erom
te begrijpen hoe ons lichaam omgaat met de omgeving (waarvan het deel
vormt), en hoe we die interactie met de omgeving be-leven. De metingen laten
zien dat dit – meer dan door de materie van de cellen – door ons samenspel
met het elektromagnetisch lichaamsveld bepaald wordt.

O#o van Nieuwenhuijze